علیرضا عصار:

علیرضا عصار بزرگ‌ترین معضل جامعه را ریا و دروغ می‌داند و می‌گوید: «ریا و دروغ سرچشمه‌ تمام گرفتاری‌های ایران هستند. من از نسل قبل از شما آمده‌ام. بسیاری از هم‌نسلانم عاشق این مملکت و با استعداد بودند. حاضر بودند جانشان را برای این مملکت فدا کنند.

  • ۱۳۹۶-۰۹-۲۹ - ۱۳:۳۶
  • 00
علیرضا عصار:

بزرگ‌ترین معضل جامعه ما ریا و دروغ است

بزرگ‌ترین معضل جامعه ما ریا و دروغ است

به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، علیرضا عصار درباره اوضاع موسیقی مذهبی و مناسبتی درگفت و گو با تسنیم گفت: «موسیقی مذهبی ربطی به سفارش ندارد. برخی از آثاری که من با این موضوع‌ها خوانده‌ام سفارش برخی از سازمان‌ها بوده‌اند. مثلا به سفارش سازمان اقامه نماز صداوسیما قطعه‌ای ساختم که بعدها به «عشق الهی» تبدیل شد. مساله سفارش‌دهنده نیست؛ مساله ایدئولوژی حاکم بر اثر است. در این حوزه آنقدر حرف غیرواقعی زدند و آنقدر کارهایی در این زمینه شد که نباید می‌شد، تا درنهایت به اینجا رسیده‌ایم. الان مردم به محض شنیدن آثار مذهبی به جای توجه به اثر به پشت‌پرده‌ها و حواشی اثر توجه می‌کنند. اینها نظر شخصی من است. پارسال هم روی صحنه حرف‌هایی زدم که بعدها گفتم سیاسی نیست. من شهروند این کشورم و باید حرف بزنم و حق دارم انتقاد کنم. اگر دزدی می‌شود چرا من نباید بگویم. این میکروفن چرا دست من است. من هم پس از سال‌ها کار به جایی رسیده‌ام که رسالتی برای خودم قائلم. متاسفانه در این سال‌ها بسیار دروغ گفته شده و این دروغ‌ها را کسانی گفته‌اند که ادای مذهبی بودن درآورده‌اند. آلبوم «مولای عشق» را برای امام حسین‌(ع) خواندم و این کار را به دلایل شخصی خودم کردم. این کار روی بسیاری از آدم‌هایی که به این مقوله اعتقاد نداشتند، اثر گذاشت. الان اما نمی‌دانم اگر در این زمینه‌ها کاری بکنم، می‌تواند تاثیرگذار باشد یا نه. این را درباره خودم می‌گویم و به دیگران کاری ندارم. من در درون دیگران نیستم که ببینم با چه نیتی آثار مذهبی می‌خوانند.»

علیرضا عصار در بخش دیگری از مصاحبه، بزرگ‌ترین معضل جامعه را ریا و دروغ می‌داند و می‌گوید: «ریا و دروغ سرچشمه‌ تمام گرفتاری‌های ایران هستند. من از نسل قبل از شما آمده‌ام. بسیاری از هم‌نسلانم عاشق این مملکت و با استعداد بودند. حاضر بودند جانشان را برای این مملکت فدا کنند. باهوش بودند و شوق داشتند و دانشگاه هم رفته بودند. آنها می‌خواستند برای این مملکت کار کنند. اما بسیاری از آنها در گزینش‌های سیستمی رد شدند و همین مساله باعث تغییر مسیر زندگی‌شان شد. درنهایت هم مجبور به ترک ایران شدند. همان جوانان با‌استعداد، امروز به جای خدمت به کشور خودشان به کشور دیگری خدمت می‌کنند. علت اصلی این مساله هم «گزینش» بود؛ گزینشی که کار‌آمد نبود و نیست؛ که اگر کارآمد بود، امروز شاهد این اختلاس‌ها نبودیم. کسی که از سیستم گزینشی و نظارتی گذر کرده و رئیس بانک ملی شده است، درنهایت سه هزار میلیارد تومان از پول مملکت را می‌دزدد و می‌رود. این نشان می‌دهد سیستم گزینشی و نظارتی ناکارآمد است؛ سیستمی که رئیس بانک ملی را نمی‌تواند کنترل کند ناکارآمد است. همین سیستم نظارتی و گزینشی در عین ناکارآمدی، جامعه را به سمت «ریا» می‌برد. ما باید این ضعف‌ها را بپزیریم. باید بپزیریم در هر جایی آدم‌های خوب و بد هستند. این درست همان چیزی است که من در یکی از آثارم خوانده‌ام: باید پذیرفت این حقیقت را / امروز ما فرهنگ‌مان این است امروز چنین رانندگی می‌کنیم، با حیوانات این‌گونه رفتار می‌کنیم، رفتارمان با طبیعت این است و درنهایت بزرگ‌ترین معضل ما در این کشور دروغ و ریا است.»

مطالب پیشنهادی
نظرات کاربران