یادداشت/ مصطفی فراغت روزنامهنگاردوشنبه شب هر کسی که مجال دهان باز کردن مییافت روبهرویی را «دروغگو» میخواند. شاید هم برنامهای بوده برای دروغگوها. وقتی زبان خوش افاقه نمیکرد عادل اشاره میکرد تا «بسته» شوند. (البته دیشب هماهنگیها آرمانی نبود).
مثل همه دوشنبهشبها!
به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، از نماینده مجلس تا پسرکی که قرار بود صبح زود برای سفره مادرش نانِ داغ بگیرد. همگی میخکوب رسانه ملی شده بودند تا ببینند «عادلو» چه برایشان آورده! مثل همه دوشنبه شبها جدلهایی از جنس روشنگری که فقط آش «ابهامات» را شورتر میکند. همه سوار بر چرخ و فلکی دستساز میشوند تا در چرخیدنهای پیاپی و شرایطی دشوار، پیدا کنند سره از ناسره را.
دوشنبه شب هر کسی که مجال دهان باز کردن مییافت روبهرویی را «دروغگو» میخواند. شاید هم برنامهای بوده برای دروغگوها. وقتی زبان خوش افاقه نمیکرد عادل اشاره میکرد تا «بسته» شوند. (البته دیشب هماهنگیها آرمانی نبود).
به نظرم به قیافه «شفافسازی» این همه درد و خونریزی نمیخورد. همهجای دنیا از «برلوسکنی» گرفته تا «مسی» خارج از برنامههای اینچنینی متهم میشوند اما اینجا در غفلت رسیدگیکنندگان، چند هفته زمان میبرد که روی آنتن زنده ثابت کنند «مایع» زردرنگی که روی خط دروازهها ریخته شده متعلق به کودک نابالغ بوده یا مرد سیبیل قطور!
به نظر میرسد باید بهجای عربدهکشیهای فرافکنانه و بهجای دزددزد کردن بیحاصل در رسانه ملی، که البته رسالتش شفافسازی است و همه پشتوانهاش نیز مردم، اجازه بدهند دستگاههای مربوطه دروغها را ثابت و دزدها را دستگیر کنند تا تمرکز گردانندگان چنین برنامههایی روی امور مهمی چون فشار برای احداث زمینهایی استاندارد، ریشهکن کردن دلالی و دلالها، گرفتن حق پخش تلویزیونی، حاشیههای فدراسیون تاج و... باشد.
مطالب پیشنهادی
.gif?v=0)
