۴۰ قدم تا «سلم لمن سالمکم»

به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، میلیون‌ها ایرانی با پای پیاده راهی منزلگاهی می‌شوند که سراسر شور و شعور است. پیاده‌روی اربعین حسینی از نجف تا کربلا سراسر عشق است. در این مسیر عشق‌بازی با سر‌سلسله عشاق عالم حضرت سید‌الشهدا حسین بن علی‌(ع)، رعایت نکات بهداشتی و سلامتی می‌تواند این مسیر 80 کیلومتری را هموار‌تر کند. به همین دلیل «فرهیختگان» با همکاری مومنه محمد‌طاهری و زهرا یاوراحمدی، دو نفر از پزشکانی که سال‌های پیش به‌عنوان تیم درمانی در این حماسه عظیم شرکت داشته‌اند، 40 توصیه پزشکی و بهداشتی را برای زائران حسینی در پیاده‌روی نجف تا کربلا ارائه می‌کند.

 

1- در کاروان‌ها افرادی هستند که در فضای خاص معنوی قرار گرفته و راهی این سفر می‌شوند. این افراد در طول مسیر نیاز به مراقبت دارند.

2- به نحوه عادت‌های غذایی توجه داشته باشند. بعضی افراد نمی‌توانند با غذاهای عراقی سازگار باشند و بر همین اساس باید طی مسیر دائم از انواع کنسروها استفاده کنند.

3-در صورت استفاده از کنسروها، حتما مراقبت‌های لازم را انجام بدهند. به هیچ‌وجه کنسروی که 20 دقیقه در آب گرم نجوشیده نباید خورده شود.

4-وسایل بهداشتی حداقلی که باید زائران به همراه داشته باشند، عبارت است از رول دستمال کاغذی، حوله شخصی، مسواک و لیوان.

5-از کفش نو استفاده نکنید. چون پا به آن عادت ندارد احتمال تاول زدن را افزایش می‌دهد. کفش‌های معمولی که پا به آن عادت کرده، بهتر است.

6-پیاده‌روی روزانه یک تا دو ساعت در روز، قبل از سفر توصیه می‌شود. این کار بهتر است با کفش مخصوص پیاده‌روی صورت بگیرد.

7-افرادی که وزن بالایی دارند از کفش‌های خاص با کفی‌های مناسب استفاده کنند یا از وسایلی استفاده کنند که مانع از عرق کردن پا می‌شود.

8-در روز اول پیاده‌روی از چسب‌های مخصوص کاغذی استفاده کنند. هر کدام از انگشت‌ها و کف پا را از این چسب‌ها به حالت فشاری بزنند.

9-اگر تاول آبکی شد به موکب‌های درمانی مراجعه کنند تا با سوزن استریل مایع تخلیه شود. اما حتما بین راه پاها با آب و صابون شسته شوند.

10-به هیچ عنوان نباید آب تاول‌ها داخل آن بماند تا فشار مضاعف روی آن بیاید که اگر این اتفاق بیفتد، تاول بزرگ شده، خونی و عفونی می‌شود.

11-باید پس از دو ساعت راه رفتن، نیم ساعت استراحت داشته باشند و در آن نیم‌ساعت عضلاتی را که دچار گرفتگی شده ماساژ دهند.

12-اگر گرفتگی عضلانی پیش آمد به موکب‌های درمانی مراجعه کنند. در این موکب‌ها دارو نیز به زائر ارائه می‌شود. قرص متوکاربامول راهگشاست.

13-افراد مبتلا به فشار خون و دیابت قبل از سفر، حتما با پزشک خود در این رابطه صحبت کنند و همراهان را از بیماری خود مطلع کنند.

14-افرادی که بیماری خاص دارند یا داروی خاصی مصرف می‌کنند بیماری‌شان را اطلاع دهند؛ به‌خصوص بیماران مبتلا به صرع.

15-طبخ غذا در عراق پسند بعضی زوار نیست و این باعث می‌شود که نان خشک که همراه آورده‌اند بخورند که مشکلات گوارشی به همراه دارد.

16-یکی دیگر از مواردی که باید به آن توجه داشت، استفاده به موقع از وعده‌های غذایی است. اگر این اتفاق صورت نگیرد فرد با افت شدید قند مواجه خواهد شد.

17-کسانی که انرژی کمتری دارند از خلوتی مسیر در صبح و شب‌ها استفاده کنند. اگر بخواهند در اوج شلوغی جمعیت پیاده‌روی کنند قوت بدنی‌شان پایین می‌آید.

18-نباید از کوله‌پشتی‌ای استفاده کنند که بندهای نازک داشته باشد یا بندهایی که فشار کوله را نمی‌گیرد؛ باید بالشتکی زیر کوله‌ها باشد تا وزن کوله را جلوی بدن بیندازند.

19-در هوای گرم از آب بسیار استفاده کنند، چون به صورت ممتد آب از بدن‌شان تبخیر می‌شود. مایعات زیاد بخورند، چای،  آب و فرنی توصیه می‌شود.

20-توصیه می‌شود دمپایی طبی خوب در کوله داشته باشند که در بعضی از مواقع از آن استفاده کنند. اما اینکه از ابتدا تا آخر دمپایی بپوشند اصلا خوب نیست.

21-پیش از سفر بیماران دیابتی و فشار خونی و سایر بیماران مزمن حتما به پزشک خود مراجعه کنند و تجدید نسخه برایشان صورت بگیرد.

22-اگر هنگام اجابت مزاج دچار یبوست هستید، قبل از سفر مدتی از توصیه‌‌های خوراکی لینت‌دهنده طبع پیروی کنید؛ تشدید یبوست مضر است.

23-قبل از سفر حتما تحت معاینه کامل دهان و دندان قرار گیرید تا از بروز دندان درد یا مشکلات احتمالی دهان و دندان طی سفر پیشگیری شود.

24-دو تا سه هفته قبل از سفر بهتر است واکسن آنفلوآنزا تزریق شود. اگر این کار را انجام نداده‌اید دیگر لازم به تزریق این واکسن نیست.

25-بهتر است همراه خود موادغذایی مقوی مانند خشکبار و آلو خشک و برگه‌های خشک شده داشته باشید. ضعف بدنی طی مسیر رایج است.

26-بهتر است لباس زائران طوری انتخاب شود که به‌صورت لایه لایه باشد و قابلیت کم و زیاد کردن در طول راه را داشته باشد چراکه وضعیت آب و هوایی قابل پیش‌بینی نیست.

27-بیماران مبتلا به آسم حتما ماسک یا چفیه همراه داشته باشند. این بیماران بهتر است تعداد بیشتری اسپری را در کوله داشته باشند.

28-برای این سفر لباس‌های نخی و گشاد و راحت باید انتخاب شوند تا از عرق‌سوز شدن و ایجاد حساسیت و ناراحتی پوستی پیشگیری شود.

29-استفاده از کلاه لبه‌دار برای جلوگیری از تابش آفتاب یا ورود گردوغبار به چشم‌ها مفید است، عینک آفتابی مناسب نیز توصیه می‌شود.

30-وجود موکب‌های پذیرایی متعدد باعث می‌شود که جوان‌ترها پرخوری کنند، برای پرهیز از بیماری‌های روده‌ای این کار را انجام ندهند.

31-میوه مناسب برای استفاده در این سفر، سیب رسیده شیرین است. سیب شیرین علاوه‌بر تامین انرژی مانع بسیاری از بیماری‌هاست.

32-در صورت عرق کردن مقابل باد به‌خصوص باد سرد قرار نگیرند. مسیر به دلیل حجم بالای جمعیت هر فردی را مستعد بیماری عفونی تنفسی می‌کند.

33-قرص‌هایی مانند استامینوفن و سرماخوردگی و قرص‌های جویدنی ویتامین سی همراه داشته باشند. ویتامین سی با فاصله 6 ساعت استفاده شود.

34-بیماران مبتلا به آرتروز و بیماری‌های روماتیسمی سعی کنند با فاصله مناسب میان استراحت و پیاده‌روی مسیر را طی کنند.

35-اگر آنتی‌بیوتیکی را از مبدا به همراه می‌برید تنها در صورت تجویز پزشک مصرف کنید. اسهال عارضه بعضی آنتی‌بیوتیک‌هاست.

36-برای پیشگیری از سرماخوردگی به صورت متناوب و به‌ویژه پیش از صرف غذا حتما دست‌ها را بشویید. حتی‌الامکان از روبوسی پرهیز کنید.

37-در صورت عرق‌سوز شدن می‌توانید از پمادهایی مانند کالامین دی و کالاندولا یا زینک اکساید جهت کاهش سوزش استفاده کنید. توصیه لباس راحت را جدی بگیرید.

38-در صورت اسهال تنها تحت نظر پزشک از داروهای یبوست‌آور مانند دیفنوکسیلات استفاده شود. بیمار مسهل باید مانع کمبود آب بدنش شود.

39-دردهای پهلو و کتف معمولا ناشی از گرفتگی عضلانی است. در صورت داشتن علائم دیگر حتما به پزشکان در موکب‌های درمانی مراجعه کنند.

40-برای سلامتی در مسیر دعا کنند. دعا علاوه‌بر جنبه آرامش‌بخشی روحی و روانی می‌تواند در دفع شر و بیماری اثر‌گذار باشد.

 

* نویسنده : زهرا یاور احمدی پزشک عمومی/ مومنه محمدطاهری پزشک عمومی