یادداشت/ راحله قبادی روزنامهنگارطی چند سال اخیر بسیاری از رسانهها دیگر افراد و گروههای دروغپرداز را شناختهاند اما واقعیت آسیبی است که این افراد بیتدبیر بر پیکره تئاتر وارد میکنند که شاید گاهی ماهها و حتی سالها ترمیم آن به طول بینجامد.
شارلاتانیسم تئاتری
به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، گروههای فشار، ضرب و شتم، پاره کردن پوستر، مجوز ندادن، انتشار فیلمهای غیرمعمول، انتشار عکس، رفتارهای ناشایست با مخاطب و تکذیب آن، امشب آخرین اجرای ما است، از سالن بروم بیرون مرا میبرند، خانم چادری را راه ندهید، گریمهای نامتعارف، فحاشی در نشست خبری، فحاشی روی صحنه و... . اینها کلمات و اقداماتی هستند که برخی هنرمندان و روابط عمومیهایشان برای پوشاندن ضعف آثارشان و گاهی برای خودنمایی و ارضای رفتاری خویش به سراغش میروند تا شاید از این طریق هم به پول برسند و هم به شهرت. کلماتی که در مرحله اول هر بیننده و خوانندهای را به خود جذب میکند و تجارتی پرسود برای افراد و آفت و ضرری بزرگ برای هنر تئاتر به حساب میآید. آیا داریم به یک شارلاتانیسم تئاتری میرسیم؟
روابط عمومی، مهرهای مهم در شکلگیری یک واقعه تاثیرگذار به حساب میآید؛ موضوعی که در عرصه فرهنگ و هنر کمی دیرتر به آن توجه شد. در تئاتر نیز این موضوع به صورت فراگیر، چند سالی است که بروز کرده است. این روزها شاهد اتفاقاتی در حوزه تئاتر هستیم که در ظاهر با نام روابط عمومی آثار نمایشی شکل میگیرد اما در باطن عاملهای مخربی هستند که به چیزی جز درآمدزایی فکر نمیکنند. البته درآمدزایی و کار اقتصادی در عرصه فرهنگ هنر اتفاق مبارکی است ولی وقتی قرار باشد این درآمدزایی به هر شکلی رخ دهد دیگر اتفاقی نامبارک خواهد بود.
طی چند سال اخیر بسیاری از رسانهها دیگر افراد و گروههای دروغپرداز را شناختهاند اما واقعیت آسیبی است که این افراد بیتدبیر بر پیکره تئاتر وارد میکنند که شاید گاهی ماهها و حتی سالها ترمیم آن به طول بینجامد. متاسفانه برای فروش چند بلیت بیشتر امروز افرادی به عنوان روابط عمومی و مشاور رسانهای در حال فعالیت هستند که شاید دیدگاهشان نسبت به این هنر تنها یک بیزینس اقتصادی باشد و چند هنرمند محدود حاشیهساز نیز به دنبال دیده شدن بیشتر خودشان. باید بپذیریم مخاطب امروز بیش از اصل به حاشیه میپردازد و وقتی مثلا بشنود عوامل یک نمایش را عدهای ضرب و شتم کردهاند کنجکاو میشود که خب چرا؟ در این بین بسیاری افراد هستند که پیش از مراجعه به نمایش به راستی یا ناراستی این اخبار پی نبردهاند.
نخست اینکه متاسفانه فرآیند تاثیرگذاری احساسی رسانه عاملی است که در این سالها به سادگی مورد سوءاستفاده این افراد قرار میگیرد. پس از انتشار اخباری مانند مثالهای بالا سه اتفاق رخ میدهد. ابتدا افراد حاشیهساز به مقصود خود که بالابردن فروش نمایش خودشان به هر طریقی است، میرسند. دوم اینکه روند جریان تئاتر با اختلال روبهرو میشود و همه باید پاسخگوی بی تدبیری و سودجویی فرد شوند. سوم مخدوشسازی اعتماد ارکانهای مختلف مدیریتی و مخاطبان نسبت به هنر تاثیرگذار تئاتر است.
هنر تئاتر، هنری است که در تمامی دوران و با سختیهای فراوان همواره پویا بوده است. اما برخی هنرمندان این عرصه به مرور و در پی عدم قدرت ارائه اثر مناسب و محبوبیت، دست به اقدامات ناپسندی زدند که متاسفانه به تمامی این خانواده بزرگ کشور تعمیم داده میشود. شاید وقت آن رسیده که مدیران و هنرمندان پرتلاش در انتخاب هنرمندان و روابط عمومی آثار دقتی بیشتری به خرج دهند.
مطالب پیشنهادی
.gif?v=0)
