فرهیختگان آنلاین: به گزارش روزنامه انگلیسی تلگراف، در تحولی بیسابقه که نشانههایی از تزلزل در ائتلاف فراآتلانتیکی را نمایان میسازد، کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، تاکنون از صدور مجوز استقرار هواپیماهای آمریکایی در پایگاه دیهگو گارسیا در مجمعالجزایر چاگوس خودداری کرده است. این پایگاه استراتژیک که میتوانست نقشی کلیدی در ماجراجوییهای واشنگتن علیه ایران ایفا کند، در پی گفتگوی تلفنی استارمر با دونالد ترامپ، عملاً بر روی جنگندههای آمریکایی بسته شده است. در این مکالمه، استارمر به صراحت به همتای آمریکایی خود اعلام کرده که بریتانیا بدون درک عمیقتری از اهداف عملیات و توجیه حقوقی آن، نمیتواند به ائتلاف تهاجمی بپیوندد.
مکان تقریبی پایگاه دیگو گارسیا
این مخالفت لندن در شرایطی صورت میگیرد که ایالات متحده عظیمترین تجمع نیروی هوایی خود از زمان حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ را در خاورمیانه مستقر کرده است. با وجود این حجم از آمادگیهای نظامی، نبود پایگاههای بریتانیا در چاگوس و همچنین فرودگاه فِیرفورد در خاک انگلیس، نشاندهنده عدم اعتقاد متحدان آمریکا به ضرورت فوری این جنگ است. تحلیلگران نظامی تأکید میکنند که اختلاف امروز با سال ۲۰۰۳ قابل قیاس است؛ جایی که تونی بلر -نخست وزیر وقت بریتانیا- و جرج بوش پیش از حمله به عراق، گفتگویی بالغانه و دیپلماتیک با یکدیگر داشتند و در پشت درهای بسته به دنبال توجیه حقوقی و سیاسی اقدام خود بودند، اما در سناریوی کنونی، واشنگتن بدون مشورت با متحدان ناتو و حتی بدون کسب مجوز از کنگره، در حال پیشبردن یک نمایش زورگویانه برای تحت فشار گذاشتن ایران است.
عدم شفافیت واشنگتن در تشریح مبنای حقوقی حمله و غیاب یک تهدید قریبالوقوع آشکار از سوی ایران، مهمترین دلایلی است که کارشناسان برای این تشکیک حقوقی در لندن برمیشمارند. تحلیلهای کارشناسی حاکی از آن است که دولت بریتانیا بهدرستی نگران عواقب حقوقی مشارکت در جنگی است که مبنای قانونی روشنی ندارد. تجربه تلخ عراق هنوز از حافظه سیاسی این کشور پاک نشده و هرگونه مشارکت در اقدامات نامشروع نظامی، میتواند لندن را در دادگاههای بینالمللی و افکار عمومی با چالشهای سنگینی مواجه کند.
نکته مهم دیگر، عدم توجه کافی به سناریوی پس از حمله است. به اذعان تحلیلگران ارشد مؤسسه مطالعاتی رویال یونایتد سرویسز، اگر ایران تسلیم فشارها نشود و مذاکرات هستهای به نتیجه نرسد، واشنگتن ممکن است خود را درگیر جنگی طولانی و بدون استراتژی خروج مشخص بیابد. تشدید غیرقابل پیشبینی تنشها و افزایش خصومت آمریکا با اروپا، دولتی را که در لندن ذاتاً محافظهکار و قانونگراست، محتاطتر از همیشه خواهد کرد.