فرهیختگان: استقلال هنوز از زیر سایه بحران‌های مدیریتی و فنی بیرون نیامده که یک علامت سؤال جدید، آرام و غیرمستقیم، وارد قاب توجه می‌شود؛ سؤالی که نه با نوتیس شروع شده و نه با بیانیه، بلکه از دل چند جمله حساب‌شده بیرون آمده است.

از گلایه معمولی تا ادبیات حقوقی

مونیر الحدادی بی‌آنکه مستقیماً تهدیدی مطرح کند، از وعده‌هایی سخن گفته که به مرحله اجرا نرسیده‌اند؛ پاداش‌هایی که پرداخت نشده و تعهداتی که معلق مانده‌اند. تا اینجای کار، همه‌چیز می‌تواند در چارچوب یک گلایه قابل مدیریت تعریف شود.

وقتی پای وکیل وسط می‌آید

اما نقطه حساس، جایی است که صحبت از پیگیری قانونی به میان کشیده می‌شود. در ادبیات فوتبال حرفه‌ای، این واژه معمولاً بی‌مقدمه به زبان نمی‌آید. تجربه نشان داده این همان ایستگاهی است که بسیاری از پرونده‌ها، پیش از رسمی‌شدن، از آن عبور کرده‌اند.

تکرار یک مسیر آشنا؟

هنوز سندی روی میز مدیران نیست که از نوتیس رسمی خبر بدهد، اما سؤال جدی‌تر این است: آیا استقلال در آستانه تکرار یک سناریوی آزموده‌شده قرار گرفته است؟ مسیری که با صبر شروع می‌شود و اگر پاسخی نگیرد، به جدایی ختم می‌شود.

فرصت باقی‌مانده برای بستن پرونده

مونیر از بازیکنان اثرگذار استقلال بوده و از دست‌دادن او، بیش از یک چالش فنی ساده است. باشگاه هنوز فرصت دارد پیش از آنکه این هشدار آرام به بحران علنی تبدیل شود، پرونده را ببندد. پرسش اینجاست: این‌بار هشدار شنیده می‌شود یا آژیر بعدی بلندتر خواهد بود؟