فرهیختگان: تیم فوتبال استقلال در حالی از آسیا کنار رفت که شکل بازیاش، بهویژه در نیمه دوم بازی برگشت، بیش از آنکه نشانه یک تیم آماده برای نبرد حذفی باشد، تیمی سردرگم را در میانه میدان نشان میداد. با این حال مهمترین علامت سؤال، از ترکیب ابتدایی شروع شد؛ ترکیبی که برای بسیاری یادآور همان جمله معروف «این چه وقت چیپ زدن بود؟» بود، با این تفاوت که این بار سؤال این است: «این چه وقتِ این ترکیب عجیب بود آقای ساپینتو؟»
درون دروازه، با وجود اشتباهات پرتکرار فرعباسی در هفتههای اخیر و گلهایی که استقلال روی ضعف در خروجها و ضربات ایستگاهی دریافت کرده، او بار دیگر در ترکیب اصلی قرار گرفت. تصمیمی که با توجه به حساسیت بازی برگشت، ریسک بالایی داشت. در خط دفاع، ابهام در سمت چپ ادامه پیدا کرد. حسین گودرزی که در مقاطعی از فصل عملکرد قابل قبولی داشت، بهیکباره از ترکیب خارج شد و ابوالفضل جلالی با وجود افت محسوس در فاز دفاعی، دوباره فیکس شد.
رزاقینیا و احمدی کجا بودند؟
در میانه میدان نیز تغییرات ناگهانی برای یکی از حساسترین دیدارهای فصل استقلال دیده شد. رزاقینیا که طی هفتههای گذشته در نقش هافبک دفاعی بازی کرده و عملکرد قابل قبولی هم داشت، در این مسابقه نیمکتنشین شد و چینش خط میانی تغییر کرد. از سوی دیگر، غیبت مهران احمدی در ترکیب ابتدایی و ورود دیرهنگام او، یکی از نقاط ابهام دیگر بود.
بزرگترین تغییر اما در پست یاسر آسانی رقم خورد؛ بازیکنی که در هفتههای اخیر در کناره زمین و بهعنوان نقطه قوت هجومی استقلال میدرخشید، به میانه زمین منتقل شد تا اسلامی به عنوان وینگر بازی کند. این جابهجایی که قبل از بازی نیز از آن خبر داده بودیم عملاً یکی از مؤثرترین کانالهای تهاجمی استقلال را از ریتم همیشگی خارج کرد، هرچند آسانی با دو گل خود تلاش کرد بار فنی این تصمیم را جبران کند. اگر چه اسلامی در این پست بازی کم نقصی را ارائه داد با این حال عجیب بود که یکی از بهترینهای فصل استقلال برای بازی مرگ و زندگی آسیایی این تیم از سوی کادرفنی با تغییر پست مواجه شود.
ناگهان جنپو!
اما در فاز هجومی فیکس شدن موسی جنپو در این دیدار مهم آسیایی، در حالی که او در طول فصل یا مصدوم بوده یا از فرم مسابقه دور، تصمیم غیرمنتظره دیگری بود که تعجب بسیاری از هواداران و کارشناسان را در پی داشت. از سوی دیگر داکنز نازون هم با سبک ایستای خود برابر دفاع فشرده الحسین کارایی لازم را نداشت. با این حال تغییرات تهاجمی تا دقیقه ۷۰ و پس از آن هم با تأخیر و زمانی که بازی از کنترل خارج شده بود، انجام شد تا بیشتر از هر زمان دیگری به ابهامات فنی این دیدار اضافه شود.
علاوه بر ترکیب عجیب و به هم ریخته برای این دیدار، تعویضهای دیرهنگام، آشفتگی در دقایق پایانی و دریافت گل سوم در وقتهای تلفشده، همه در شبی رقم خورد که استقلال بیش از هر زمان دیگری به ثبات فنی نیاز داشت. اکنون پرسش اصلی این است که آیا این مجموعه تصمیمات، ساپینتو را دوباره روی لبه تیغ قرار داده است یا مدیران باشگاه یک بار دیگر از کنار این علامت سؤالها و ابهامات فنی ایجاد شده عبور خواهند کرد.