مهدی تارتار امروز یکی از مهم‌ترین روزهای دوران مربیگری‌اش را پشت سر گذاشت؛ روزی که تیمش با پیروزی سه بر یک مقابل پرسپولیس، نه فقط سه امتیاز گرفت، بلکه صدر جدول را هم در اختیار گرفت و پیام روشنی به رقبا داد: این تیم آمده که بماند، بجنگد و قهرمانی را با دستان خودش بسازد. 
تارتار در روزی که فشار، نگاه‌ها و توقع‌ها روی او سنگینی می‌کرد، تیمش را با آرامش و برنامه به زمین فرستاد و نتیجه‌ای گرفت که وزنش بسیار بیشتر از یک برد معمولی است.
پرسپولیس تیمی نیست که به‌سادگی تسلیم شود، اما تارتار امروز با ترکیبی از نظم، تمرکز و شجاعت، بازی را از همان دقایق نخست در اختیار گرفت. تیمش نه عقب نشست، نه محتاط بازی کرد؛ برعکس، با پرس هدفمند و انتقال‌های سریع، پرسپولیس را در موقعیتی قرار داد که مجبور شد دنبال بازی بدود. همین تغییر ریتم بود که مسابقه را از دست اوسمار خارج کرد و به دست تارتار سپرد.
این پیروزی برای تارتار فقط یک نتیجهٔ خوب نیست؛ یک نقطهٔ عطف است. او در سال‌های اخیر بارها در تیم‌هایی کار کرده که یا در بحران بودند یا در مسیر بازسازی، اما امروز نشان داد که وقتی ابزار مناسب در اختیار دارد، می‌تواند تیمی بسازد که هم زیبا بازی کند، هم نتیجه بگیرد. سه گل مقابل پرسپولیس، آن هم در روزی که پای صدر جدول در میان بود، نشانهٔ تیمی است که شخصیت پیدا کرده و مربی‌ای که حالا بیش از هر زمان دیگری در مرکز توجه قرار گرفته.
تارتار در این مسابقه نشان داد که از نظر ذهنی هم تیمش را آماده کرده. بازیکنانش در لحظات سخت عقب ننشستند، در دقایق حساس تمرکز را از دست ندادند و در نیمهٔ دوم با همان انرژی نیمهٔ اول بازی کردند. این همان چیزی است که تیم‌های مدعی را از تیم‌های معمولی جدا می‌کند؛ توانایی کنترل مسابقه در لحظه‌هایی که فشار بالا می‌رود.
صدرنشینی امروز برای تارتار یک جایگاه نمادین است؛ جایگاهی که نشان می‌دهد مسیرش درست بوده و تیمش در مسیر رشد قرار دارد. اما مهم‌تر از صدر، نوع برد است؛ بردی که وزن دارد، پیام دارد و لیگ را تکان می‌دهد. تارتار حالا باید این انرژی را حفظ کند و تیمش را در مسیر سخت هفته‌های آینده نگه دارد، اما امروز را می‌تواند با آرامش و لبخند پشت سر بگذارد؛ روزی که تیمش بهترین نسخهٔ خودش بود.