گلگهر در فصل اخیر یکی از تیمهای باثبات و کمحاشیه لیگ بوده و با چند برد مهم، خودش را آرامآرام به جمع تیمهای بالای جدول نزدیک کرده بود. تیم در چند بازی پیاپی توانست هم از نظر امتیازگیری و هم از نظر کیفیت بازی روندی رو به رشد نشان بدهد؛ ساختار دفاعی منظمتر شده بود، انتقالها سرعت گرفته بود و گلگهر در بازیهای خانگی با اعتمادبهنفس بیشتری ظاهر میشد. همین روند مثبت باعث شده بود نام این تیم دوباره در جمع تیمهایی مطرح شود که میتوانند در نیمفصل دوم برای رتبههای بالاتر بجنگند.
اما درست در شرایطی که تیم روی دور بود، شکست مقابل فولاد مثل یک ترمز ناگهانی عمل کرد. فولاد در این فصل تیمی نبوده که مدعیان را راحت متوقف کند، اما گلگهر در این بازی از نظر تمرکز و نظم دفاعی افت کرد و برخلاف هفتههای قبل، در خلق موقعیت هم کیفیت همیشگی را نداشت. این شکست از آن جهت عجیب بود که گلگهر در هفتههای قبل مقابل تیمهای سختتر عملکرد بهتری داشت و فولاد روی کاغذ نباید اینقدر برایش دردسرساز میشد. همین تضاد باعث شد این باخت «بدموقع» به نظر برسد؛ توقفی که میتواند در کورس جدول اثر بگذارد.
اهمیت این شکست زمانی بیشتر میشود که بدانیم چند رقیب مستقیم گلگهر در همین هفته امتیاز گرفتند و فاصلهها دوباره تغییر کرد. گلگهر با چند برد اخیرش خودش را به مسیر درست رسانده بود، اما این لغزش ناگهانی میتواند روند روحی تیم را تحت تأثیر قرار دهد، مخصوصاً با توجه به بازیهای سختی که پیشرو دارد. با این حال، فرم کلی تیم در هفتههای گذشته نشان میدهد اگر این شکست به یک بحران تبدیل نشود، گلگهر همچنان توان بازگشت سریع به مسیر مثبت را دارد.