معصومه عبداللهی: فیلم «پل» دومین همکاری محمد عسگری با پدرام کریمی است؛ پیش از این عسگری در فیلم «اتاقک گلی» به نویسندگی کریمی، تجربهای مشابه در ساخت یک اثر دفاع مقدسی داشته است. این کارگردان که در سالهای گذشته و پیش از ساخت سه اثر سینماییاش؛ در سمت دستیار کارگردان و برنامهریز در بدنه سینمای ایران فعالیت داشته و در سومین اثر خود نیز به مضمونی در رابطه با دفاع مقدس پرداخته است.
«پل» داستان نوجوانی است که به دنبال یافتن نشانی از برادر راهی جبهه و در آنجا با ماجراهای تازه ای روبرو میشود.
قاب های هنرمندانه از اقلیم جنوب، استفاده از ظرفیت گوناگونیِ لهجه برای شخصیت پردازی هر کاراکتر، بازیگردانی نسبتا موفق و کاتهای روان از جمله ویژگیهای مثبت این اثر است و به طور کلی میتوان گفت عسگری در دومین همکاری اش با پدرام کریمی پیشرفت چشمگیری داشته است.
اما این اثر خالی از نکات منفی نبوده و آشفتگی در فیلمنامه در دومین همکاری این نویسنده و کارگردان خودش را نشان داده است. دیالوگهای کلیشهای در موقعیتهای دراماتیک توی ذوق میزند و نویسنده در مواردی نتوانسته است نسبت درستی بین برخی پیرنگهای فرعی برقرار کند.
از دیگر نکات مثبت این فیلم بازی قابل ملاحظه سعید آقاخانی در نقش «عبدالحی» است؛ مرد عرب زبان و مهاجری که با تنها بازمنده خانوادهاش که دختری ناشنوا است در کنار هور زندگی میکند.
درونی کردن این نقش توسط آقاخانی بدون لکنتی در ادای زبان عربی نشان میدهد که کارگردان در بازیگردانی موفق عمل کردهاست همچنین ساراحاتمی در نقش دختری ناشنوا توانسته است بدرستی از پس نقشی دشوار بر بیایید.
روح الله زمانی، نوجوانی که مجید مجیدی او را با «خورشید» به سینما معرفی کرد نیز در این اثر نقش اول را ایفا میکند و اگر دیالوگهای کلیشهایِ گاه گاهش نبود میتوانست نقشی به یاد ماندنی تر خلق کند.
آرمین رحیمیان، سامان صفاری و متین حیدرنیا، از جمله دیگر بازیگران این اثر هستند. بازی روان و بدون اغراق و بیرون زدگی سامان صفاری به شکل محسوسی کیفیت پلانهایی که این سه بازیگر در آن حضور دارند را افزایش داده است.
اگر بخواهیم از بهم ریختگی راکورد لباس و صحنه که در برخی سکانسها بدرستی حفظ نمیشود، بگذریم میتوانیم بگوییم که عسگری فیلمی نردیک به استاندارد در جایگاه کارگردان ارائه کرده است.
اما در مورد نویسندگی این طور نیست و نمیتوان از ضعفهای تکنیکال آن چشم پوشاند و در مرحله ایده نیز فاقد خلاقیت و تازگیِ لازم برای فیلمی تا این اندازه پرهزینه است. ضمن اینکه فیلمنامه در بیان وقایع تاریخی قصه به طور مشخص هم الکن و مبهم باقی مانده است.
در مجموع فیلم پل ارزش دیدن دارد، بخاطر قابهای چشم نواز، دغدغه در مضمون، بازیگری متناسب آقاخانی و حاتمی و تدوین اصولیاش، اما باید دید آیا میتواند با آثار دیگر در مقام رقابت ارزیابی شود و سیمرغی را از آن خود کند یا نه؟