خوان لاپورتا از سمت ریاست باشگاه بارسلونا استعفا داد؛ اما این کنارهگیری نه نشانهٔ بحران است و نه خروج از قدرت. این اقدام صرفاً یک روند تشریفاتی و الزامی در قوانین باشگاه است. هر رئیس فعلی که قصد داشته باشد دوباره در انتخابات شرکت کند، باید پیش از آغاز فرآیند انتخاباتی از سمت خود کنار برود. بنابراین استعفای لاپورتا بیشتر یک حرکت اداری است تا یک تغییر واقعی در مدیریت باشگاه.
لاپورتا یکی از چهرههای ماندگار تاریخ بارسلوناست. او نخستینبار در دههٔ هشتاد خورشیدی ریاست باشگاه را بر عهده گرفت و با جذب ستارگان بزرگ، تقویت آکادمی و آغاز دوران مربیگری پپ گواردیولا، یکی از درخشانترین دورههای تاریخ باشگاه را رقم زد. پس از چند سال دوری، در سال 2021 دوباره به ریاست بازگشت؛ اینبار در شرایطی که باشگاه با بحران مالی، بدهیهای سنگین و پروندههای جنجالی روبهرو بود. او در این دوره تلاش کرد ساختار اقتصادی باشگاه را بازسازی کند، قراردادهای سنگین را کاهش دهد و تیم را از بحران خارج کند. به همین دلیل، نام او برای بسیاری از هواداران با مفهوم احیا و بازسازی گره خورده است.
با استعفای تشریفاتی لاپورتا، روند رسمی انتخابات آغاز شده و تا روز رأیگیری حدود سیوپنج روز زمان باقی است. در این دوره، رافا یوسته که معاون اول لاپورتا بود، بهعنوان رئیس موقت اداره امور باشگاه را بر عهده میگیرد. چند عضو دیگر هیئتمدیره نیز برای حضور در انتخابات یا حمایت از نامزدهای مختلف از سمت خود کنارهگیری کردهاند. نامزدهای این دوره شامل خوان لاپورتا، ویکتور فونت، مارک سیریا، خاویر ویلاخوانا و خوان کامپروبی هستند و همگی باید برای ثبتنام رسمی بیش از دو هزار امضا از اعضای باشگاه جمعآوری کنند. انتظار میرود رقابت اصلی میان لاپورتا و ویکتور فونت شکل بگیرد، اما فضای انتخاباتی میتواند در هفتههای آینده تغییر کند.
تاثیر فضای انتخاباتی روی تصمیمات بزرگ
اگرچه استعفای لاپورتا در ظاهر تغییری در مدیریت روزمره ایجاد نمیکند، اما دورهٔ انتخاباتی همیشه با نوعی توقف و احتیاط همراه است. باشگاه در این مدت نمیتواند قراردادهای بزرگ ببندد، پروژههای مالی جدید را نهایی کند یا تصمیمهای حساس ورزشی بگیرد. همهچیز تا پایان انتخابات در حالت تعلیق قرار میگیرد. این وضعیت روی فضای داخلی باشگاه نیز اثر میگذارد. بازیکنان و کادر فنی میدانند که ممکن است رئیس بعدی همان لاپورتا باشد یا فرد دیگری با سیاستهای متفاوت روی کار بیاید. این عدم قطعیت هرچند کوتاهمدت، بر برنامهریزی ورزشی و حتی روحیهٔ تیم تأثیر میگذارد.
در بیرون باشگاه نیز شرایط مشابهی وجود دارد. مدیر برنامهها، باشگاههای دیگر و عوامل بازار نقلوانتقالات معمولاً منتظر میمانند تا ببینند رئیس آینده چه کسی خواهد بود و سیاستهای مالی و ورزشی چگونه تغییر میکند. این موضوع باعث میشود مذاکرات مهم تا حدی کند شود و تصمیمهای بزرگ به بعد از انتخابات موکول گردد. از سوی دیگر، وعدههای انتخاباتی نامزدها نیز فضای رسانهای و هواداری را تحت تأثیر قرار میدهد؛ وعدههایی دربارهٔ جذب ستارهها، تغییرات فنی یا اصلاحات مالی که حتی پیش از انتخاب رئیس جدید، بر ذهنیت هواداران و بازیکنان اثر میگذارد.
در مجموع، استعفای لاپورتا یک اقدام تشریفاتی برای ورود به انتخابات است و قدرت واقعی او فعلاً از دست نمیرود. با این حال، باشگاه وارد دورهای از انتظار و احتیاط شده است؛ دورهای که در آن آیندهٔ اقتصادی، برنامههای ورزشی و مسیر مدیریتی بارسلونا به نتیجهٔ انتخابات وابسته خواهد بود. اکنون بارسلونا در آستانهٔ انتخابی مهم قرار دارد؛ انتخابی که میتواند مسیر چند سال آیندهٔ باشگاه را تعیین کند و مشخص کند چه کسی مسئول عبور از بحرانهای باقیمانده خواهد بود.