سپاهان در شش بازی اخیرش سه باخت و سه مساوی به دست آورده؛ آماری که برای تیمی با این سطح از بودجه، امکانات و ادعای قهرمانی، چیزی جز یک سقوط فنی و روانی محسوب نمی‌شود. تیمی که تا چند هفته قبل در کورس بود، حالا در یک روند فرسایشی گیر کرده و هر هفته بیشتر از قبل از صدر فاصله می‌گیرد. این افت نه یک نوسان مقطعی، بلکه یک روند کاملاً قابل مشاهده است؛ روندی که نشان می‌دهد سپاهان در مدیریت بحران، واکنش درون بازی و حفظ تمرکز، به شدت مشکل دارد.
بازیکنان سپاهان هم به‌وضوح تحت تأثیر این شرایط قرار گرفته‌اند. تیمی که همیشه با اعتمادبه‌نفس و ریتم بالا بازی می‌کرد، حالا در زمین سردرگم است و از بیرون هم کاملاً مشخص است که شوکه شده‌اند از اینکه چطور این‌قدر سریع در جدول عقب رفته‌اند. 
وقتی تیمی با این کیفیت فردی و این حجم از سرمایه‌گذاری، شش هفته پیاپی رنگ برد را نبیند، طبیعی است که رختکن دچار تردید و بی‌اعتمادی شود. این همان نقطه‌ای است که یک مربی باید تیم را جمع کند... نکته ای که انگار محرم و دستیار ایتالیایی‌اش فعلا از انجام آن عاجزند!