بخشهایی از گزارش وبسایت شبکه الجزیره درباره رقابت رسانههای ضدایرانی با یکدیگر برای چندبرابر اعلام کردن آمار قربانیان اتفاقات اخیر به شرح ذیل است:
از زمان شروع «اعتراضات» در ایران، مسابقهای برای تخمین تعداد قربانیان به راه افتاده که میتوان آن را «المپیک آمار قربانیان» نامید. برای مثال، شبکهٔ تلویزیونی ایران اینترنشنال در تاریخ ۲۵ ژانویه گزارشی منتشر کرد که در آن مدعی کشتهشدن ۳۶ هزار و ۵۰۰ نفر شد؛ ادعایی که به «گزارشهای گسترده» منتسب به نهادهای امنیتی ایران استناد میکرد؛ گزارشهایی که نه منتشر شدهاند و نه بههیچوجه دربارهٔ آنها شفافسازی صورت گرفته است.
دو روز بعد، روزنامهٔ بریتانیایی گاردین نیز همین مسیر را دنبال و مقالهای با عنوان «پیکرهای ناپدیدشده، گورهای دستهجمعی و «۳۰ هزار کشته»: حقیقتِ آمار قربانیان ایران چیست؟» منتشر کرد! این گزارش، رقم ۳۰ هزار نفر را بر پایهٔ برآوردهای یک پزشک ناشناس مطرح کرد که با این روزنامه گفتوگو کرده بود. خود گاردین اذعان میکند که این پزشک و همکارانش در داخل ایران، در واقع از ارائهٔ یک عدد مشخص و قطعی اکراه داشتهاند.
با وجود آنکه رسانههای یادشده خود نیز به ناتوانیشان در راستیآزمایی این ارقام اذعان کردهاند، با این حال اعداد افراطی مزبور را در تیترها و زیرتیترهای خود برجسته کردهاند. دیری نپایید که رسانههای دیگر نیز با ارجاع به همین نشریات بزرگ بهعنوان منبع اولیه، این ارقام بزرگنماییشده را بازنشر کردند. فعالان و سیاستمداران غربی نیز از این آمارها برای پیشبرد دستورکارهای خود بهره گرفتند و بدینترتیب، چرخهای فزاینده از کارزارهای اطلاعات نادرست در شبکههای اجتماعی شکل گرفت و به بیان دیگر، «المپیک آمار قربانیان» متولد شد!
تمام این روند، در عمل دو هدف را دنبال کرده است؛ نخست، پشتیبانی از تلاشها برای مهندسی رضایت افکار عمومی نسبت به «مداخلهٔ نظامی خارجی» و «اقدامات سیاسی خصمانه». دوم، گمانهزنیها دربارهٔ آمار قربانیان در ایران، به سیاستمداران و مفسّران حامی اسرائیل در غرب کمک کرده است تا تلفات جنگ اسرائیل علیه غزه را کماهمیت جلوه دهند!