فرهیختگان: برخی به اوسمار اعتراض میکنند که چرا به راحتی فرشاد احمدزاده را از دست داد تا حالا اینگونه در فولاد بدرخشد و مقابل پرسپولیس گل ۳ امتیازی بزند. با این حال تنها احمدزاده نیست که در فولاد میدرخشد بلکه رامین رضاییان نیز به اندازه فرشاد در پیروزی مقابل پرسپولیس نقش داشت. حتی نمیتوانیم از تاثیرگذاری او در عملکرد فولاد در بازی هفته گذشته مقابل ملوان نیز به راحتی چشم پوشی کنیم.
به همین دلیل به ساپینتو با توجه به عملکرد رامین رضائیان در فولاد انتقاد شد. با این حال شرایط فعلی مخصوص بازیکنان سرخابی فولاد نیست. نمونه این شرایط را مجتبی فخریان در بازی هفته قبل ملوان با گلزنی و عملکرد خوبش به رخ کشید. اینکه چرا بازیکن این چنینی نمیتوانند در تیمهای مطرح تاثیرگذار بوده اما پس از جدایی این گونه میدرخشند؟ شاید سوال خیلی از علاقمندان به فوتبال باشد.
فشار موجود روی این بازیکنان در تیمهای پر هوادار مثل استقلال و پرسپولیس اجازه نمیدهد تا بازیکن به اندازه کافی تمرکز کرده و روی تواناییهایش کار کند، اما پس از جدایی این فشار از روی آنها برداشته و بازیکن بدون هیچ دغدغهای خود واقعیاش را به نمایش میگذارد. در چنین شرایطی است که بدون هیچ اضطرابی از اشتباه کردن در اجرای برنامههای تاکتیکی تیم توانمندتر نشان میدهد. نمونه اتفاقی که برای این سه بازیکن در یکی دو هفته اخیر افتاد سالهاست که در فوتبال ایران و یا حتی فوتبال جهان رخ میدهد. این بدان معنی نیست که این بازیکنان کوچک هستند یا توان بازی در تیمهای بزرگ را ندارند بلکه فشار زیادی که حواشی روی آنها وارد میکند، تواناییهایشان را تحت تاثیر قرار میدهد.
از این رو اوسمار، ساپینتو یا هم مربی دیگری مقصر از دست دادن این بازیکنان یا عامل عدم درخشش آنها نیستند، بلکه فشار موجود روی این بازیکنان اجازه نمیدهد تا خود واقعیشان باشد و تواناییهای خود را به رخ حریفان بکشند. با این حال ذکر این نکته ضروریست که در دو هفته اخیر تماشاگری در ورزشگاه نبود تا به واسطه عملکرد این بازیکنان واکنش نشان دهد.چه بسا اگر تماشاگران در بازهای اخیر فولاد حضور داشتند فرشاد احمدزاده و رامین رضاییان نمیتوانستند به این راحتی در کار تاکتیکی تیمشان شرکت کرده و بدون دغدغه از فضا و موقعیت به دست آمده استفاده کنند.