گام که به تراز همکف فرهنگسرای خاوران میگذاری، گویی هوا سنگینتر میشود؛ زمان در نقطه صفر مرزی میان «ایدئولوژی» و «جنایت» متوقف شده است. اینجا در فضایی 700 متری، «موزه اسرار سازمان مجاهدین» با روایتی خطی اما پرالتهاب، بازدیدکننده را از میان غبار دهه 40 و هستههای اولیه مرکزیت، تا بنبستِ خونی مرصاد میبرد. دیوارهایی که با اسناد، فیلمهای مستند و بازسازی وقایع، نه فقط یک تاریخچه، بلکه فرایند دقیقِ یک «استحاله» را روایت میکنند؛ استحالهای که در آن، عدالتخواهی بدوی جای خود را به تروریسم خیابانی و آغوش باز رژیم بعث داد.
در روزگاری که پروپاگاندای رسانهای با بزک کردنِ یک «گذشته خیالی»، بهشت برینی از دوران پیش از انقلاب میسازد، این اسناد تلنگری به حافظه جمعی است. ضرورت این موزه درست در میانه ناآرامیهای دیماه 1404 بیش از هر زمان دیگری رخ مینماید؛ جایی که باز هم «خشم عصیانی» بر بستر مطالبات اقتصادی، به جادهصافکنِ پروژههای «کشتهسازی» بدل شد.
موزه اسرار، تلاشی است برای عبور از کلیشهها و رسیدن به لایههای عمیقتر اجتماعی؛ جایی که باید پرسید چگونه خشم، به ابزار امتیازگیری بدل میشود و چرا هنوز، بازخوانی ریشههای این ارتجاع، برای نسل جدیدی که هدفِ جنگ ۱۲ روزه و عملیاتهای روانی است، یک ضرورت حیاتی به شمار میرود. این موزه، روایت حقیقتی است که در لایههای غلیظ پروپاگاندای دشمن، به دنبال گوشهایی برای شنیدن میگردد.
موزه «اسرار سازمان مجاهدین» (سازمان منافقین)، به عنوان روایتی مستند از تاریخچه این سازمان، از ابتدای شکلگیری هستههای اولیه در دهه ۴۰ تا خروج از ایران، همکاری با رژیم بعث و عملیات مرصاد، آغاز به کار کرد. سیدسجاد موسوی، رئیس فرهنگسرای خاوران در گفتوگو با «فرهیختگان» توضیح میدهد: «این موزه در بخشهای متنوعی به تبیین مبانی فکری، پیوندهای اندیشهای این گروهک، اقدامات تروریستی و خرابکاریهای مسلحانه علیه مردم و ارکان نظام پرداخته است.»
گزارشها حاکی از استقبال گسترده اقشار مختلف از جمله گروههای دانشآموزی و دانشجویی از نمایشگاه است. این نخستین بار است که در کشور به شکلی اختصاصی و با این ترکیب محتوایی به موضوع منافقین پرداخته میشود. همزمانی افتتاح این موزه با اقدامات خرابکارانه و تروریستی روزهای اخیر، توجه مضاعف رسانهها و افکار عمومی را به دنبال داشته است.
متن کامل گزارش زینب مرزوقی را در سایت بخوانید