کد خبر: 222865

هفتمین قهرمانی در لیگ برتر برای من ارزش دو چندانی داشت

شیرآقایی: دانشگاه آزاد، مدرسه قهرمان‌سازی در ووشو شده است

سرمربی تیم ساندا دانشگاه آزاد و مدیرفنی این تیم در گفت‌وگو با «فرهیختگان» اعلام کرد که جدایی ۷ بازیکن و پیوستن آنها به تیم رقیب چالشی بزرگی برای او بود اما نهایتا تغییرات نتیجه داد و دانشگاه آزاد قهرمان شد.

نوزدهمین دوره رقابت‌های لیگ برتر ووشو 29 دی ماه در شرایطی در آکادمی ملی ووشو به پایان رسید که تیم دانشگاه آزاد در تداوم عملکرد درخشان خود در این رشته برای هفتمین بار به مقام قهرمانی رسید. در این دوره از مسابقات که به صورت متمرکز از 26 دی ماه با حضور 7 تیم برگزار شد، دانشگاه آزاد همانند دوره گذشته در دیدار نهایی به مصاف پارس جنوبی رفت و با برتری 8 بر 7 به سلطه خود بر لیگ برتر ووشو ادامه داد. 
علی شیرآقایی، سرمربی تیم ساندا دانشگاه آزاد و مدیرفنی این تیم در گفت‌وگو با «فرهیختگان» در خصوص نوزدهمین دوره لیگ برتر و تداوم و روند موفقیت تیمش صحبت کرد که در زیر می‌خوانید.

نوزدهمین دوره لیگ برتر ووشو نیز با قهرمانی دانشگاه آزاد به پایان رسید. در این خصوص صحبت می‌کنید؟
خدا را شکر هفتمین قهرمانی ما با همدلی و انسجام مجموعه باشگاه دانشگاه آزاد کسب شد و روند افتخارآفرینی خود را تداوم بخشیدیم. خوشحالم که جواب زحمات خود را با این قهرمانی دریافت کردیم. لیگ امسال برای ما شرایط ویژه‌ای داشت؛ چرا که ما تقریباً هفت بازیکن را به حریف مستقیم خود یعنی پارس جنوبی دادیم. موضوعی که کار ما را دو برابر مشکل کرد. سعی کردیم با جایگزینی بازیکنی که انگیزه‌های درونی بیشتری برای اثبات توانایی خود دارند، جبران کنیم و خدا را شکر این تغییرات نتیجه داد و باعث شد در یک رقابت نزدیک بار دیگر 8 بر 7 تیم پارس جنوبی را شکست بدهیم. 

تیم شما در 7 سال گذشته موفق به کسب عنوان قهرمانی شده است، اما این دوره در رقابتی بسیار نزدیک به این مهم رسید. می‌شود عنوان کرد این قهرمانی برای شما لذت بیشتری داشت؟
صد در صد همینطور است. این قهرمانی برای من ارزش دو چندان داشت. بعد از کسب شش عنوان قهرمانی به شخصه یک مقدار راضی شده بودم و این روند یکنواخت شده بود. چالش جدایی فرشاد عربی، سرمربی تالو ما و قهرمانانی مانند  عرفان محرمی، امیرحسین همتی، مهدی مرادی و محمد فرهادی که خودم خیلی برای رسیدن آنها به سطح اول ساندا ایران تلاش کرده بودم و همچنین محدودیت‌های مالی و شهادت دکتر طهرانچی باعث شد تا انگیزه زیادی در این شرایط سخت پیدا کنم. فکر می‌کنم این چالش‌ها باعث شد تا انگیزه لازم را دوباره پیدا کنم و خیلی جدی‌تر کار را دنبال کنم. 

محسن محمدسیفی، کاپیتان پرافتخار تیم ملی ووشو نیز دوباره در این فصل در قالب تیم شما در دیدار نهایی به میدان رفت. حضور محمدسیفی چقدر به تیم شما کمک کرد؟
حضور ورزشکاران نخبه مثل محسن محمدسیفی که ورزشکاری با رزومه منحصر به فرد است، در هر تیمی تغییرات جدی را رقم می‌زند. بچه‌ها وقتی می‌دیدند ورزشکاری مثل او آنقدر جدی در تمرینات و مسابقه حاضر می‌شود، الگوبرداری و تلاش بیشتری کنند. هم شرایط سنی و هم شرایط مالی محمدسیفی می‌تواند او را راضی کند تا برای حضور در لیگ انگیزه نداشته باشد. محسن در لیگ‌های حرفه‌ای دنیا مسابقه می‌دهد و اعداد و ارقامی که در لیگ برتر ما به ورزشکاران پرداخت می‌شود نمی‌تواند انگیزه‌ای برای او باشد و این حضور نشان می‌دهد که او به چیزهای بزرگتر فکر می‌کند و من نیز در انتخاب بازیکنان خود از سال 90 به این موضوع توجه کردم که کمترین انگیزه برای حضور بازیکنان در تیم ما مسائل مالی باشد. 

با کسب هفتمین قهرمانی شاید تبدیل به پرافتخارترین سرمربی و حتی پرافتخارترین رشته باشگاه دانشگاه آزاد شده باشید. در این خصوص چه نظری دارید؟ 
برای من افتخار بزرگی است و هیچ وقت به رکوردشکنی فکر نکردم، اما به مسیر 12 ساله در کنار دانشگاه آزاد اسلامی افتخار می‌کنم. واقعاً خوشحالم در این باشگاه کنار تمام کسانی که کار می‌کنند، فعالیت می‌کنم. دانشگاه آزاد یک مدرسه قهرمان‌سازی در ووشو شده است و یک کانون برای پرورش استعدادهایی است که در رده پایه قهرمان شدند و قصد ورود به لیگ برتر را دارند. امیدوارم باشگاه دانشگاه آزاد در تمام رشته‌ها موفق باشد و فکر می‌کنم افتخارات این باشگاه در لیگ‌های حرفه‌ای ارزشمندتر است؛ چرا که دانشگاه آزاد در بخش پشتیبانی منابع مالی زیادی ندارد و با توجه به تعدد تیم‌های مختلف باید منابع را خیلی با دقت تقسیم کنند تا هم نتیجه خوب باشد و منابع به درستی مدیریت شود. از مدیریت کارآمد دکتر لشگری تشکر می‌کنم که در این چند سال خیلی با ما همراهی داشتند و نهایت همکاری را با ما داشتند.

نقش دانشگاه آزاد در ورزش قهرمانی را چطور می‌بینید؟ 
دانشگاه آزاد به نسبت باشگاه‌های دیگر رشته‌های بسیاری را حمایت می‌کند و فکر نمی‌کنم هیچ باشگاهی در ایران به اندازه این باشگاه آنقدر تنوع در رشته‌های ورزشی داشته باشد. این موضوع کار مدیریتی را سخت‌تر می‌کند و فشار زیادی به کادرفنی تیم‌ها می‌آید، اما شیرینی زیادی نیز دارد. که با وجود کمبود منابع با مدیریت اصولی و فرصت به جوانان تیم‌های خود را به نتیجه برسانیم.