مهم نیست اصل اعتراض که بدون آشوب‌سازی شکل گرفته با چه هدفی بوده؟ جریان آشوب آنقدر ناشیانه فرمان آشوب‌سازی را به نفع منافع و پروژه خود منحرف می‌کند که برای آنان که از حافظه تاریخی چندان قوی هم برخوردار نباشند، پروژه بودن اغتشاش‌‌سازی خودش را لو می‌دهد.
 این بار اگرچه نخست‌وزیر منفور صهیونی ترجیح داده مستقیما پیامی به مردم ایران ندهد، چون همین پیام‌ها در دوران جنگ شصت مردم را خبردار کرد که هر آشوبی در ایران از کجا آب می‌خورد اما اینبار هم دست سردبیر از خبر بیرون زد.
 در اصل پروژه تغییری ایجاد نشده، آشوب‌سازان همان کمپین با همان مختصات ۱۴۰۱ را دوباره تکرار کرده‌اند؛ تلاش برای کشته‌سازی، جا زدن لیدرهای نفاق به جای مردم عادی و کشته گرفتن از آنان و فاکتور کردنش به نام کشتار حکومت علیه مردم تکرار همان اتفاقات ۱۴۰۱ است.
  ناامن‌سازان ایران با خبرهای دروغ می‌خواهند جریان آشوب را زنده نگه‌ دارند، حتی اگر این خبر، خبر تجمع دانشجویان دختر و پسر در دانشگاه الزهرا باشد که از قضا نشان می‌دهد پروژه سازان چقدر از فضای داخلی ایران دورند.
 همان جریان تعطیل‌ساز زندگی عادی مردم این بار هم به میدان آمده تا به اسم اقتصاد کل زندگی را تعطیل کند اما خودشان بلیط‌های کنسرتشان در استانبول را با بالاترین قیمت فروخته‌اند!
 ردپای اتاق فکر صهیونی درست جایی خودش را نشان می‌دهد که رسانه‌های در خدمت اسرائیل از واکنش مثبت رسانه‌های عربی به اعتراضات در ایران می‌گویند. ناامن سازان ایران این بار نیز دوباره با تمام قوا به میدان آمده‌اند اما در میان پروژه‌های رسانه‌ای‌شان تنها چیزی برای آنان اهمیت ندارد جان مردم ایران و رفاه آنان است.