• تقویم روزنامه فرهیختگان ۱۰:۰۰ - ۱۳۹۶/۰۲/۱۳
  • نظرات روزنامه فرهیختگان۰
  • 0
  • 0

سی تیر و دکه‌های بی‌مثالش

فرهیختگان: حدود هشت ماه از سنگفرش شدن خیابان قدیمی سی‌تیر می‌گذشت که حضور دکه‌های اغذیه‌فروشی و کافه‌های سیار در انتهای خیابان، نمای زیباتری به این خیابان قدیمی بخشید.

سی تیر و دکه‌های بی‌مثالش

 فرناز استادنوبری
 خبرنگار گروه مردم

گرچه خیلی‌ها به نوع سنگفرش این خیابان که مخصوص پیاده‌راه است نه خودرو، انتقاد داشتند، اما حالا چند وقتی می‌شود که دکه‌های چوبی و میز و صندلی‌های کوچک روبه‌روی آنها به این خیابان نمایی زیبا بخشیده است؛ آنقدر زیبا که خیلی از توریست‌ها نیز از این دکه‌ها خرید می‌کنند؛ توریست‌هایی که نخستین مقصد خیلی‌هایشان پس از ورود به تهران، همین خیابان سی تیر یا قوام‌السلطنه سابق است.
سنگفرش شدن این خیابان اگرچه سر وصدای راننده تاکسی‌ها و ماشین‌دارهای محلی را درآورده و از هزینه‌های جلوبندی خودروهایشان گله دارند اما چهره زیبایی به این خیابان داده که حالا با حضور دکه‌داران اغذیه‌فروشی و میز و صندلی‌هایی با چترهای سایه‌بان جلوی کافه این زیبایی دو چندان شده و تداعی‌کننده برخی خیابان‌ها در کشورهای توسعه یافته است. از سوی دیگر دستفروشانی که به گفته خودشان تا چندی پیش مشغول فروش ساندویچ و آبمیوه در کنار خیابان بودند حالا با داشتن دکه و مجهز شدن به برق و یخچال کارشان رونق بیشتری پیدا کرده است. اینجا خیابان سی تیر تقاطع خیابان امام خمینی و کنار موزه ملی ایران است، درست جایی که سایه سایه‌بان دکه‌ها بر سنگفرش خیابان افتاده و منظره زیبایی به ظهر بهاری داده است. گفت‌وگو با برخی از کاسبان این خیابان موضوع گزارشی است که می‌خوانید.

 اولین نفر در اینجا دکه گرفتم
ناصر 36 ساله و اهل اهواز است. می‌گوید در لشگرآباد اهواز فلافل درست می‌کرده و حالا در این دکه نیز فلافل اهوازی درست می‌کند. خبر از اجاره‌ای که صاحبکارش می‌دهد ندارد ولی می‌گوید از مغازه‌های همین‌جا ارزان‌تر است. ناصر درباره محصولاتش به «فرهیختگان» می‌گوید: «فلافلی که من به مشتری می‌دهم در هیچ جای تهران پیدا نمی‌شود هم ادویه‌ام ادویه اهواز است هم پیاز مخصوص.»
او درباره ساعت کارش ادامه می‌دهد: «از 9 صبح تا 12 شب یک سره هستم و یک سره هم مشتری دارم.» او با بیان اینکه از ابتدای راه‌اندازی این دکه‌ها در اینجا بوده می‌گوید: «من اولین کسی بودم که اینجا مشغول به کار شدم. از یکی از دوستانم شنیدم می‌خواهند اینجا غرفه راه بیندازند و بدون مغازه می‌توانیم میز و صندلی بگذاریم و من هم آمدم.»

 مشتری‌ اینجا بسیار زیاد است
مریم 35 سال دارد و با شاگرد 17 ساله‌اش املت و نیمرو و انواع غذاهای نونی و صبحانه درست می‌کند. او درباره این شغل به «فرهیختگان» می‌گوید: «من جای دیگر هم مغازه انواع صبحانه دارم اما این محیط خیلی جذاب و بهتر است. از وقتی اینجا هستم در آنجا شاگرد گذاشتم و خودم بیشتر اینجا هستم. مشتری اینجا خیلی بیشتر از مغازه است و اصلا قابل مقایسه نیست.» او درباره اینکه چطور از وجود چنین جایی باخبر شد، می‌گوید: «در خیابان سی‌تیر کار اداری داشتم که اینجا را دیدم و به دفترشان رفتم. برای کرایه دکه‌ها پرس و جو کردم و قرارداد بستم.» مریم با بیان اینکه خیلی از دکه داشتن در اینجا راضی است می‌گوید: «هر دوماه یک بار باید قرارداد‌هایمان را تمدید کنیم و بازهم می‌خواهم تمدید کنم، تا وقتی که بشود می‌مانم. ما از 7 صبح تا 12 شب هستیم و بهترین صبحانه‌ها را با بهترین قیمت می‌توانید در اینجا امتحان کنید.»
آقای شعله‌ور اما درباره این دکه‌ها می‌گوید فقط از بیکار ماندن بهتر است. او 55 سال دارد و تا الان سمبوسه می‌فروخته و اینجا هم همین کار را انجام می‌دهد. او درباره مشتری‌های اینجا می‌گوید: « تعداد مشتری‌هایم معمولی است و نسبت به زمانی که بازار بودم خیلی کم شده است. از 6 صبح تا 10 شب هستم و فقط در تعطیلات فروش خیلی خوبی دارم.»
درکنار این دکه‌ها و اغذیه‌فروشی‌های سنتی چندین دکه نیز مربوط به کافه‌های مدرن با برندهای مختلفی بود که در خیابان‌های دیگر پایتخت نیز دیده‌ایم. کافه‌ای که در خودروهای سیار فعالیت می‌کند و انواع قهوه و نوشیدنی‌های داغ را همراه با کیک‌های مختلف سرو می‌کند نیز در گوشه‌ای از این خیابان جاخوش کرده‌اند.

نظرات کاربران
تعداد نظرات کاربران : ۰
capcha

خبرهای روزنامه فرهیختگانآخرین اخبار

خبرهای روزنامه فرهیختگانمرتبط ها