• تقویم روزنامه فرهیختگان ۱۰:۱۳ - ۱۳۹۹/۰۵/۱۳
  • نظرات روزنامه فرهیختگان۰
  • 1
  • 0
محمد زعیم‌زاده:

تحریف‌طلبان به‌ دنبال انسداد حکمرانی در ایران

فارغ از آنچه آبان‏ ماه در آمریکا رقم می‏خورد هر نوع برنامه ‏ریزی برای اعمال حکمرانی در ایران چه در این دولت و چه در دولت بعد باید با پیش فرض باقی ماندن همین تحریم‏ ها باشد، هر نوع سیاست ‏ورزی و وعده و وعید سیاسی دادن که این فکت را نادیده بگیرد در حکم تحریف واقعیت صحنه سیاست است.

  به گزارش «فرهیختگان»، محمد زعیم‌زاده، جانشین سردبیر «فرهیختگان» در سرمقاله امروز روزنامه نوشت:  از تحلیل‎های براندازها و اپوزیسیون اجاره‏ای که فاکتور بگیریم، سه نگاه در توصیف وضع موجود کشور وجود دارد.

دسته اول می‎گویند وضعیت خوب است و اشکال خیلی مهمی وجود ندارد و اشکالی هم اگر هست ربطی به اوضاع مدیریتی دولت ندارد.

دسته دوم می‎گویند اشکالاتی وجود دارد اما ریشه همه این اشکالات اولا به حوزه سیاست خارجی و خروج آمریکا از برجام و... برمی‎گردد و ثانیا به مسائلی در سیاست داخلی که هر دوی اینها ربطی به دولت روحانی و موتلفانش ندارد. این نگاه که بیشتر در بین اصلاح‏ طلبان رادیکال رایج است، می‎گوید بستن با آمریکا و لغو نظارت شورای نگهبان یگانه راه ‏حل عبور از شرایط فعلی است و مثلا اگر علی مطهری در انتخابات مجلس تایید صلاحیت می‎شد دلار امروز به ‏جای 20 هزار تومان، 200 تومان بود.

دسته سوم گروهی هستند که معتقدند هرچند تحریم و خروج آمریکا از برجام بر اوضاع اقتصادی کشور اثر داشته اما عمده مسائل به ناکارآمدی داخلی و ضعف مدیریتی دولت روحانی بازمی‎گردد، مساله اثربخشی سیاست خارجی بر اقتصاد هم به ‏نوعی به سیاستگذاری‏ های دولت فعلی مربوط است که همه‎چیز در اقتصاد را به حوزه سیاست خارجی گره زده و در یک فرصت ‏سوزی تاریخی هفت سال اقتصاد کشور را معطل نگه داشته و حتی در همان سیاست خارجی هم سال‎ها فرصت استفاده از مواهب نگاه به شرق را از کشور سلب کرده است.

این سه دیدگاه با تفاوت‏ هایی که در توصیف وضع موجود دارند، در سناریوسازی برای سیاست گذاری آتی هم تفاوت‏ های مهمی را ایجاد می‏ کنند. دو نگاه اول را می‏ توان به نوعی استمرار وضع موجود دانست و نگاه سوم را خوانشی برای تحول و تغییر در چارچوب‎های قانونی.

 تحریف توصیف وضع موجود

صاحبان دو نگاه اول که در فضای سیاسی و رسانه‎ای هم طرفدارانی دارند با هر انگیزه‎ای ازجمله ماندن در فضای سیاسی و پرکردن حساب خالی ناشی از قمار روی دولت روحانی، توصیفی از وضعیت ارائه می‎کنند که نه خیلی واقعی است و نه برحسب تجربه این سال‎ها شدنی.

در نگاه آنها توسعه و حتی ادامه حیات یک راه‏ حل بیشتر ندارد و آن هم حل مسائل از مسیر سیاست خارجی است، مساله سیاست خارجه هم منحصرا در رابطه با ایالات‏ متحده حل ‏وفصل می ‏شود، این دیدگاه شامل گزاره‏ های ساده‎سازانه ‏ای از مسائل است که در انتخابات 92 تبلیغ شد و مردم هم آن را انتخاب کردند، این تحریف آشکار در این سال‎ها با گزاره ‏هایی هم تبلیغ شد که تجربه نشان داد همگی غیرواقعی بودند.

«مشکل آب‏ خوردن هم با توافق حل می ‏شود»، «بعد از توافق همه تحریم ‏ها بالمره لغو می‏ شود»، «برجام یک توافق متوازن است»، «برجام همزمان برای ایران و آمریکا برد-برد بود»، «توافق با حزب دموکرات آمریکا به‎معنای توافق با همه آمریکاست»، «امضای کری تضمین است»، «حتی اگر رئیس‏ جمهور بعدی آمریکا هم بخواهد نمی‎تواند از برجام خارج شود»، «دنیا بعد از برجام عاشق کارکردن با ایران شده است» و...

این جملات آشنا که امروز مانند بختک به جان بازار دلار و مسکن و ارز و طلا و... افتاده است نمونه‎های تاریخی و درس‎آموز تحریف هستند.

گزاره ‏هایی که عده‏ای شبیه آنها را امروز دوباره در آستانه انتخابات آمریکا تکرار می‏ کنند.

 چرا وضع موجود را تحریف می ‏کنند؟

آیا حامیان ایده اول و دوم نمی‎دانند با وضع فعلی دولت روحانی و شکستن ستون ‏فقرات ایده «توسعه تک‏ ساحتی سیاست‌خارجی‎محور» نمی‏ شود دوباره همین مسیر را پیشنهاد داد و همان حرف‏ ها را زد؟ حتما می ‏دانند. اما چرا بر این موضع اصرار دارند، پاسخ این است که چاره دیگری ندارند.

صاحبان ایده اول و دوم که با عملکرد دولت روحانی حیثیت اجتماعی آنها ضربه جدی خورده است، امیدوارند بتوانند تصویری از انتخابات آتی آمریکا بسازند که در سیاست داخلی برای خود مزیت‏ سازی کنند، البته این تلاش نسبتی با واقعیت ندارد و زمینه تحریف از همین‏ جا شکل می‏ گیرد. در انتخابات آتی آمریکا اگر ترامپ پیروز شود یعنی همان‏گونه که جواد ظریف می‏ گوید و با پایگاه تثبیت‏ شده 35درصدی محتمل ‏تر از بقیه گزاره ‏هاست که تکلیف این رویای اصلاح‏ طلبانه روشن است اما آیا درصورت پیروزی بایدن اتفاق خاصی می ‏افتد؟

در مانیفست انتخاباتی حزب دموکرات آمریکا که برخی اصلاح‏طلبان برای آن دست ‏افشانی می ‏کنند درخصوص ایران صریحا تاکید شده آنچه مطلوب کاندیدای پیروز احتمالی این جریان است تغییر و اصلاح برجام و توسعه آن به اعمال محدودیت های دفاعی و منطقه ‏ای است و نه بازگشت به برجام و لغو تحریم‏ ها حتی در حد همان تقریبا هیچ که ولی‎الله سیف می‏ گفت.

مانیفست دموکرات‏ ها با انتظارات تهران فاصله زیادی دارد و در حالت عادی و غیرانتخاباتی حتی در دولت روحانی هم خیلی طرفدار ندارد.

 چرا تجویز اهل تحریف کارگشا نیست؟

حتی از یک نگاه پراگماتیستی و صرفا عملگرایانه هم دمیدن در آتش سوزاننده شرطی‏ سازی اقتصاد به رابطه با آمریکا در شرایط فعلی هم غلط است.

اولا: اینکه کدام آدم عاقلی سیاست و اقتصاد و معیشت خود را به متغیری گره می ‏زند که هیچ دخل و تصرفی در آن ندارد و شبیه لاتاری است؟

ثانیا: ترامپ نه در این چند ماه منتهی به انتخابات و نه در چهار سال پس از پیروزی احتمالی در انتخابات هیچ تمایلی برای مذاکره واقعی و غیرنمایشی ندارد.

ثالثا: با فرض پیروزی دموکرات‏ ها و مبتنی‏ بر همان مانیفست که این روزها کتاب بالینی اصلاح‏ طلبان است، حد یقف تغییرات اصلاحی در برجام کجاست؟ و به فرض محال تمایل تهران برای عقب ‏نشینی از برجام قرار است این سند نیم‏ بند به نفع آمریکا تا کجا اصلاح شود؟

رابعا: اساسا چرا باید جریان دموکرات آورده‏ هایی را که ترامپ با خروج از برجام کسب کرده است، به‏ راحتی به حراج بگذارد؟

فارغ از آنچه آبان‏ ماه در آمریکا رقم می‏ خورد هر نوع برنامه ‏ریزی برای اعمال حکمرانی در ایران چه در این دولت و چه در دولت بعد باید با پیش‎فرض باقی ماندن همین تحریم‏ ها باشد، هر نوع سیاست ‏ورزی و وعده و وعید سیاسی دادن که این فکت را نادیده بگیرد در حکم تحریف واقعیت صحنه سیاست است. و هر نوع کنشی که مبتنی‎بر این نگاه‎ها انجام شود صرفا موجب انسداد در داخل خواهد شد، اگر قرار است تغییری در شاخص‏ های کارآمدی، عدالت‎طلبی و آزادی‎خواهی در داخل رخ بدهد، پیش‏فرضش این است که گزاره تجویزی تحریف ‏طلبان فراموش شود.

نظرات کاربران
تعداد نظرات کاربران : ۰
capcha

خبرهای روزنامه فرهیختگانآخرین اخبار