• تقویم روزنامه فرهیختگان ۱۰:۰۰ - ۱۳۹۸/۰۳/۱۹
  • نظرات روزنامه فرهیختگان۰
  • 0
  • 0
گزارش الجزیره درباره تاثیرگذاری روسیه بر افکار عمومی اروپا

افکار عمومی اروپا، جولانگاه کرملین

آیا پوتین برنده انتخابات اروپا شد؟ خب، نه واقعا؛ اگرچه پوپولیست‌ها و مخالفان یکپارچگی اروپا تعداد قابل‌توجهی از آرا را به دست آورده‌اند، اما هنوز نتوانسته‌اند به پیروزی چشمگیری که به آن امید داشتند برسند.

افکار عمومی اروپا، جولانگاه کرملین
0.00
به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، انتخابات 2019 پارلمان اروپا تا پیش از برگزاری برای اتحاد اروپا «سرنوشت‌ساز» بود. با این حال احزاب طرفدار اروپا توانستند ۸۰ درصد از صندلی‌های پارلمان را در اختیار بگیرند. به موازات پیروزی احزاب طرفدار اتحادیه اروپا احزاب جنجالی راست‌افراطی نیز توانستند سهم خود را از کرسی‌های پارلمان اروپا افزایش دهند. این افزایش آرا و بازخیزش مجدد گروه‌های پوپولیست و ملی‌گرا زنگ خطر را بار دیگر برای کشورهای اروپایی به صدا درآورد. اروپایی‌ها نگران تکرار فاجعه ناسیونالیستی نازیسم و فاشیسم در قاره سبز هستند. این اما تمام نگرانی طرفداران اتحادیه اروپا نیست. نفوذ روسیه در بین گروه‌های راست افراطی معضل دیگر اروپاست. خبرگزاری الجزیره در همین رابطه در مطلبی با عنوان «آیا پوتین برنده انتخابات اروپا شد» به بررسی این مساله پرداخته است. این مطلب به قلم «رومن دوبروکوتوف»، روزنامه‌نگار و فعال مدنی ساکن در مسکو نوشته شده است. دوبروکوتوف، سردبیر روزنامه تحقیقاتی آنلاین The Insider است.

سه‌هفته پیش 28 کشور عضو اتحادیه اروپا انتخابات پارلمانی اروپا را برگزار کردند. اگرچه انتخاب 751 نماینده پارلمان اروپا نقش زیادی در تصمیم‌گیری‌های سطح بالا و ساختاری در اتحادیه اروپا ندارد، اما ترکیب آن می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی بر برخی سیاست‌های داخلی تاثیر بگذارد. این انتخابات همچنین فرصتی برای ارزیابی نگرش‌های سیاسی 500 میلیون جمعیت اتحادیه اروپا بود. مانند چندسال گذشته، این انتخابات اتحادیه اروپا نیز نشان داد که پوپولیسم به یک نیروی قدرتمند در سیاست اروپا تبدیل شده است. احزاب راست‌گرا و ضداروپایی در این دوره نمایشی قوی داشتند. حزب اجتماع ملی مارین لوپن (سابقا جبهه ملی) موفق به کسب بیشترین آرا در فرانسه (23 درصد) شد و متئو سالوینی رهبر حزب لگانور در ایتالیا موفق به کسب 34 درصد آرا شد. در انتخابات ملی چند سال گذشته پوپولیست‌ها توانستند در چند کشور به پیروزی برسند یا تعداد قابل‌توجهی از کرسی‌های پارلمان‌های اروپایی را به دست بیاورند. در چنین شرایطی نظرسنجی‌ها و تحقیقات در اتحادیه اروپا بار دیگر سوالات‌شان را درباره دخالت‌های روسیه افزایش دادند.

بسیاری از اروپایی‌ها امروز از خودشان می‌پرسند که انتخاب‌های دموکراتیک‌شان تا چه مقدار توسط پول‌های روسیه تضعیف می‌شود و کمپین‌های اطلاعات غلطی که به احزاب پوپولیست برای افزایش قدرت‌شان کمک می‌کنند چقدر موثرند. در حقیقت، مشکل است این واقعیت را رد کنیم که مقامات روسیه از این نیروها حمایت می‌کنند. یک نفر برای تایید این جمله نیاز به روشن کردن شبکه خبری راشاتودی دارد تا این مساله را متوجه شود. اما معیار واقعی این تلاش چیست و چقدر موثر است؟ دو پاسخ عمومی [در میان مردم] به این سوال وجود دارد: نخست، روسیه ابزارهایی را مورد استفاده قرار داده تا نظرات عمومی را در اروپا دستکاری کند و تغییر دهد، (مانند استفاده از هکرها و تبلیغات رسانه‌ای برای تحت تاثیر قرار دادن افکار عمومی و تامین مالی مخفیانه پوپولیست‌ها)، که ثابت شده بسیار موثر هستند. دوم، روسیه سخت در حال تلاش است و این تلاش‌ها نفوذی منحصربه‌فرد در میدان دارند. در مقابل تلاش‌های روسیه رهبران اروپایی به مسائل نامتناسب و نامربوطی می‌پردازند تا بر بی‌لیاقتی خود برای جلوگیری از افزایش پوپولیسم ویرانگر و مخرب در کشورهایشان سرپوش بگذارند. هر دو دیدگاه، استدلال‌های قوی خود را دارند و می‌توانند در زمینه‌های مختلف مسائل اروپایی معتبر باشند. با این حال، جنبه‌ها و نشانه‌های زیادی از مساله دخالت روسیه وجود دارند که در تحقیقات و مطالعات مختلفی به اثبات رسیده‌اند.

  برخی سیاستمداران اروپایی از روسیه پول می‌گیرند

در تعدادی از کشورهای اروپایی، احزاب مختلف (که برخی از آنها در قدرت هستند) و بازیگران سیاسی گوناگونی از روسیه کمک مالی دریافت کرده‌اند یا مایلند از این کشور کمک دریافت کنند. ایبنیرا گیت، رسوایی بزرگ سیاسی که دولت اتریش را ساقط کرد، یک تصویر بزرگ و تازه از این حقیقت است. پیش از این ماه، دو روزنامه آلمانی ویدئویی منتشر کردند که در آن هانس کریستین اشتراخه، رهبر حزب دست راستی آزادی (FOP) که بخشی از ائتلاف حاکم بر اتریش بود، به شخصی که به نظر می‌رسد نماینده یک الیگارشی روس است پیشنهاد می‎دهد در ازای کمکش به شرکت‌های روسی برای به دست آوردن قراردادهای دولتی او با خرید یک روزنامه بزرگ اتریشی از حزب FOP حمایت کند. تحقیقات اخیر همچنین نشان داد احزاب پوپولیست و اتحاد یوروسپتیک (مخالفان محض یکپارچگی اروپا) یکی از دو ائتلاف احزاب در حکومت ایتالیا هستند که با کرملین معاملات مالی داشته‌اند. رئیس‌جمهور چک میلوش زمان نیز موضوع بررسی دقیق رسانه‌ها برای ارتباط با شرکت‌های مختلف روسی بوده است. پیش از این موارد در فرانسه، یک قضیه مشهور وجود دارد مبنی‌بر اینکه در سال 2014 مارین لوپن رهبر راست‌افراطی این کشور برای پایه‌گذاری کمپین انتخاباتی‌اش از یک بانک مرتبط با کرملین وام گرفته و هرگز اقساط آن را نیز به آن بانک بازنگردانده است. در همین حال، تحقیقاتی درباره تاجر بریتانیایی آرون بانک، کسی که مظنون است به انتقال پول روسیه به کمپین برگزیت (کمپین طرفدار خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا) در جریان است.

  روسیه در مقیاسی وسیع اروپا را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد

روسیه موفق‌شده کمپین‌های اطلاعات غلط را در مقیاس بزرگی در رسانه‌های اجتماعی راه‌اندازی و حفظ کند، این کشور توانسته است با هزینه نسبتا کم و شمار قابل ملاحظه‌ای از کاربران اروپایی رسانه‌های اجتماعی را به خود جلب کند.

مطالعه جدیدی که سازمان آمریکایی غیرانتفاعی « Avaaz» در شبکه‌های اطلاعات غلط موجود در فیس‌بوک انجام داده حاوی نکات جالبی است. بر اساس گزارش، «شبکه اطلاعات حذف شده فیس‌بوک، به‌عنوان یکی از نتایج این تحقیق، نشان می‌دهد محتوای ارسال‌شده توسط این شبکه نیم میلیارد بار (533 میلیون) طی سه ماه بازدید خورده‌اند. این مساله یعنی به‌طور متوسط این شبکه‌ها محتواهایی را ایجاد می‌کردند که روزانه تقریبا 6میلیون بار در روز دیده می‌شد.»

در حالی که دشوار است بگوییم تاثیر این شبکه‌های اطلاعات غلط بر الگوهای رای‌گیری چیست، اما از سوی دیگر با توجه به مقیاس و ابعاد آنها، دشوار است که باور نکنیم آنها بر افکار عمومی اثر می‌گذارند. یکی دیگر از مشاهدات جالبی که در گزارش « Avaaz» انجام شده این است که در مجموع صفحات حذف‌شده تقریبا سه برابر (6 میلیون ) دنبال‌کنندگان بیشتری نسبت به صفحات جناح اصلی راست اروپا و احزاب ضد اروپایی، AfD، VOX، حزب برگزیت، اجتماعی ملی و PiS، با دو میلیون دنبال‌کننده دارند. به عبارت دیگر، ابزارهای روسیه در گسترش اطلاعات غلط، اندیشه‌های پوپولیستی و نظریه‌های توطئه در رسانه‌های اجتماعی بسیار موثرتر از احزاب اروپایی تحت حمایت روسیه هستند. آنها بدون‌شک سلاح قوی در حال استفاده در جنگ اطلاعاتی هستند.

  مرجع‌سازی از افراد ساده

چندین ماه قبل، من به همراه دو خبرنگار دیگر با نام‌های آنا ساراست و آنه‌سوفی شرودر، پیش از برگزاری انتخابات پارلمان اروپا در یک مطالعه مستقل درباره کمپین اطلاعات غلط روسیه شرکت کردم. در طول مدت پژوهش، ده‌ها مصاحبه با کارشناسان و سازمان‌هایی در سرتاسر اروپا (شامل روسیه) انجام داده‌ایم برای نظارت بر اطلاعات غلط مسئولیت داشتند. در یکی از نتیجه‌گیری‌ها متوجه شدیم مردم و افرادی که مسئول گسترش اطلاعات غلط هستند تنها سیاستمداران اروپایی و شخصیت‌های عمومی دارای رابطه نزدیک با روسیه نیستند (چه تجارت، روابط مالی یا خانوادگی) بلکه افرادی هستند که به‌سادگی به دنبال به دست آوردن توجه مردمند. بخشی از استراتژی تبلیغاتی کرملین به این ترتیب است افرادی را که هیچ‌اثر، ریشه و جایگاه مردمی و دانش آکادمیک قابل‌توجهی ندارند به‌طور منظم مشروعیت‌دهی می‌کند و سعی دارد آنها را به‌عنوان «کارشناس» برجسته‌سازی کند. این کار به‌طور ویژه در راشاتودی یا سایت‌های مورد حمایت مالی روسیه مانند اسپوتنیک انجام می‌شود. این افراد همچنین به کنفرانس‌های مختلفی در روسیه و حتی به‌عنوان «ناظر» در کریمه دعوت می‌شوند و دیگر موارد از این دست. در عوض، این «متخصص‌نمایان» با شور و شوق بروکسل و واشنگتن را به هم می‌ریزند و به جای آن مسکو را تحسین و به انتشار تبلیغات پرسروصدای آن کمک می‌کنند.

برمی‌گردیم به سوالی که در ابتدای این بخش پرسیدیم. آیا پوتین برنده انتخابات اروپا شد؟ خب، نه واقعا؛ اگرچه پوپولیست‌ها و مخالفان یکپارچگی اروپا تعداد قابل‌توجهی از آرا را به دست آورده‌اند، اما هنوز نتوانسته‌اند به پیروزی چشمگیری که به آن امید داشتند برسند. حزب لوپن، برای مثال، 1.5 درصد از آرایش را در مقایسه با انتخابات 2014 پارلمان اروپا از دست داده است، درحالی که حزب آزادی اتریش FPO با وجود رسوایی ایبنیرا گیت 2درصد از آرایش را از دست داد، حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) نیز در مقایسه با انتخابات ملی سال 2017 نتایجش بدتر شد و همچنین حزب آزادی گریت ویلدرز در هلند هیچ‌کرسی‌ای در انتخابات به دست نیاورده است.

 

* نویسنده : سیدمهدی طالبی روزنامه‌نگار

نظرات کاربران
تعداد نظرات کاربران : ۰
capcha

خبرهای روزنامه فرهیختگانآخرین اخبار

خبرهای روزنامه فرهیختگانمرتبط ها