• تقویم روزنامه فرهیختگان ۱۰:۰۰ - ۱۳۹۸/۰۳/۰۵
  • نظرات روزنامه فرهیختگان۰
  • 0
  • 0
یادداشت/ سیدمهدی موسوی‌تبار روزنامه‌نگار

جناب موسیقی! نوبت شماست

جناب موسیقی! که در کشور ما از سالیان دور حضور داشتی و با نیاکان ما رابطه‌‌‌‌‌‌ای عمیق و نزدیک برقرار کرده بودی و با نوای لالایی کودکان این سرزمین همراه بودی و همچنین در شادی‌ها و غم‌های این سرزمین حاضر؛ نوبت شماست که به کمک خانواده و جامعه بیایی.

به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، موسیقی مبتذل، موسیقی فاخر، موسیقی بازاری و... که این روزها اسم‌‌‌شان را زیاد می‌‌‌شنویم. آلبوم‌های موسیقی‌ای که بازار را تسخیر می‌‌‌کنند و با تک‌‌‌آهنگ‌های موفق، به سمت کنسرتی شلوغ و درآمدزا می‌‌‌روند. اوضاع موسیقی خوب نیست. این را هم اساتید موسیقی و هم بخشی از مردم علاقه‌‌‌مند به آوا و نوا می‌‌‌گویند. در تاکسی‌‌‌ها می‌‌‌شنویم که موسیقی‌‌‌های قدیم بهتر بود و بخش‌‌‌هایی از ترانه‌‌‌های قدیمی هنوز هم برای انتقال معنی کارکرد دارند. ویژگی‌های موسیقی هر دوره‌‌‌ای متاثر از همان دوره است. قطعا هستند کسانی که دلایل به وجود آمدن وضع فعلی موسیقی را بررسی کنند. اما در این مجال مایلم به نقش موسیقی در جامعه بپردازم. جایی که به‌‌‌عنوان یک هنر می‌‌‌تواند وارد شود و نقش مصلح اجتماعی مهربان را بازی کند. جامعه‌شناسان اعتقاد دارند بخش عمده‌‌‌ای از جامعه گرفتار عصبانیت و خشونت هستند. دادگاه‌ها از افزایش طلاق عاطفی و محضری می‌گویند و آمار قتل و جنایت را هم می‌‌‌شود در رسانه‌‌‌ها  پیگیری کرد.

اینجاست که موسیقی با تکیه بر ارتباط درونی با فطرت و وجود بشر و استفاده از کلام بامعنی و البته موثر می‌تواند وارد شود و چوب جادویش را بر سر جامعه بزند و بشود آنچه باید شود. در سال‌های اخیر ترانه‌‌‌های مختلفی برای پدر و مادر گفته شده و البته یکی، دو کار هم برای همسر خوانده شد که همان‌ها هم مورد طعنه قرار گرفت. روی بحث‌مان کارهای کلیشه‌‌‌ای و ضعیف نیست. با موسیقی‌های همراه، متین و صحیح کار داریم و اتفاقا موسیقی برای همین ارتباطات و فضاهاست. وقتی در روزگاری هستیم که حیا مانع از شنیدن یک ترانه تا انتها می‌‌‌شود، چرا نباید سراغ یک رابطه سالم و عاطفی رفت؟ خواندن برای سالگرد ازدواج، خواندن برای ازدواج، خواندن برای تحکیم یک عشق در زندگی و خواندن برای هر اتفاق خوش، می‌‌‌‌‌‌تواند موسیقی را دوباره به خانواده‌ها بیاورد. بسیاری از زوج‌ها آهنگ‌های مشترک دارند که گاه شنیدن آن آهنگ‌ها در موقعیت بد، حال و هوای‌شان را بهتر کرده است. خیانت، کشتن معشوق، نفرین و آرزوی نابودی در ترانه‌‌‌های دو دهه اخیر ما به وفور یافت شده و متاسفانه بر زبان برخی جوانان و نوجوانان زمزمه هم می‌شود. کاش می‌‌‌شد بعد از این همه سال فواید این‌‌‌گونه از موسیقی را بررسی کنیم که به واسوخت معروف است. گله از یار و معشوق در ادبیات هم سابقه داشته است، اما نهایتا به دلبری معشوق برای عاشق ختم می‌‌‌شده و نه نابودکردن معشوق.

احتمالا شما بارها ناامیدانه دنبال راهی برای جاری‌کردن مجدد عشق و اشتیاق در رابطه عاشقانه یا زناشویی خود بوده و به‌سادگی از جادوی موسیقی غافل شده‌‌‌اید. درواقع، مهم نیست که میزان اندوه در قلب شریک زندگی‌‌‌تان چقدر است؛ شما بهترین حلالی که نیاز دارید، درد او را ذوب و جایش را با عشق و اشتیاق پر کنید، موزیک نرم و آرام است. درحقیقت، موسیقی مولد عشق، صلح، اشتیاق و خلاقیت است و قلب انسان و خدا؛ یعنی، هم خالق و هم مخلوق را تسخیر می‌‌‌کند.

درواقع، با توجه به اینکه قدرت موسیقی در قلب و مغز استخوان انسان تنیده شده به‌‌‌عنوان ابزاری برای اتحاد مردم در نقاط مختلف دنیا محسوب می‌‌‌شود و آنها را از نظر احساسی به یکدیگر پیوند می‌‌‌دهد و غنی می‌‌کند. هنگامی که بین افرادی از نسل‌‌‌ها و پیشینه‌‌‌های مختلف فرهنگی و نژادی اختلاف و هرج و مرج به وجود می‌‌‌آید، می‌‌‌توان از موسیقی به‌‌‌عنوان ابزار برای رفع آن استفاده کرد. تاثیر ویژه‌‌‌ موسیقی را زمانی می‌‌‌بینید که به‌‌‌طور مثال با شریک زندگی‌‌‌تان به مشکل برخوردید و او شروع به نواختن یا پخش موزیک دلخواه شما می‌‌‌کند. اگر آدم سنگدلی باشید شاید موضوع را اصلا به موسیقی ربط ندهید، اما به هرحال ناراحتی شما به‌تدریج به‌علت حضور موسیقی کم می‌‌‌شود.

وجود کنسرت‌هایی برای خانواده‌‌‌ها در همه سطوح اجتماعی، مذهبی و البته اقتصادی می‌‌‌تواند یک تفریح سالم و در راستای تحکیم خانواده باشد. تولید ترانه‌‌‌ای درباره رابطه مادر و پسر یا مادر و دختر و همین‌‌‌طور پدر و فرزندان برای جامعه امروز ضرورت است. رسانه‌‌‌های دیگر یا رفتارهای عاطفی خانوادگی یا زناشویی را منکر می‌‌‌شوند و نادیده می‌‌‌گیرند یا به‌‌‌خصوصی‌‌‌ترین رابطه‌‌‌ها ورود می‌‌‌کنند. اینجا وظیفه موسیقی است که وارد شود و با استفاده از ظرفیت‌های متعدد و انبوه در کنار خانواده و جامعه قرار بگیرد و دلیل و شریک روزهای خوش‌شان باشد.

جناب موسیقی! که در کشور ما از سالیان دور حضور داشتی و با نیاکان ما رابطه‌‌‌‌‌‌ای عمیق و نزدیک برقرار کرده بودی و با نوای لالایی کودکان این سرزمین همراه بودی و همچنین در شادی‌ها و غم‌های این سرزمین حاضر؛ نوبت شماست که به کمک خانواده و جامعه بیایی.

نظرات کاربران
تعداد نظرات کاربران : ۰
capcha

خبرهای روزنامه فرهیختگانآخرین اخبار

خبرهای روزنامه فرهیختگانمرتبط ها