• تقویم روزنامه فرهیختگان ۱۰:۰۰ - ۱۳۹۸/۰۲/۲۵
  • نظرات روزنامه فرهیختگان۰
  • 0
  • 0

لعنت به «مِی»؛ ماهی که اِل‌کاپیتانو می‌گیرد!

نه به‌شدت توتی اما دانیله هم پیشنهادهای اغوا‌کننده‌ای از تیم‌های بزرگ فوتبال اروپا داشت ولی هیچ وقت پیراهن گرگ‌ها را از تن درنیاورد.

لعنت به «مِی»؛ ماهی که اِل‌کاپیتانو می‌گیرد!
0.00
به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، ماه «مِی» به کابوس رمی‌ها تبدیل شده است. دو سال قبل اِل‌کاپیتانوی اورجینال، فرانچسکو توتی، با چشمانی اشکبار کفش‌هایش را آویخت و پیراهن جالوروسی را از تن درآورد و حالا نوبت به ال‌کاپیتانوی ثانی رسیده تا در این ماه با پیراهن تیم محبوبش خداحافظی کند؛ با این تفاوت که دانیله قصد خداحافظی ندارد و می‌خواهد در تیمی دیگر چالش جدیدی را تجربه کند اما آیا می‌تواند در 36 سالگی و در جایی به جز المپیکو خوش بدرخشد؟

حضور در رم به یک اتفاق عادی در خانواده ده روسی تبدیل شده است. پیش از دانیله، پدرش آلبرتو هم برای گرگ‌ها بازی کرد. اولین بار فابیو کاپلو در بازی مقابل اندرلخت از جوان گمنام شماره 27 استفاده کرد. جوانی که دو سال بعد موفق شد اولین گل خود را در سری A وارد دروازه کومو کند. آن جوان گمنام کم‌کم به مهره ثابت میانه میدان تبدیل شد. شماره 4 هبه شده را رها کرد و به عشق فرزندش، پیراهن 16 را بر تن کرد. دو بار فاتح کوپا شد و یک‌بار هم سوپرکاپ ایتالیا را بالای سر برد. 2006 و 2007 برای ده روسی رویایی پیش می‌رفت. به‌عنوان جوان برتر سال انتخاب و سه سال بعد بهترین بازیکن سال ایتالیا شد.

نه به‌شدت توتی اما او هم پیشنهادهای اغوا‌کننده‌ای از تیم‌های بزرگ فوتبال اروپا داشت ولی هیچ وقت پیراهن گرگ‌ها را از تن درنیاورد. به خاطر گرفتن جام‌های بیشتر به تیم زادگاهش پشت نکرد. تازه در فصل 2018-2017 به کاپیتان اصلی تیم تبدیل شده بود. کامبک تاریخی مقابل بارسلونا با پنالتی دقیق او پا گرفت و شد ضربه سر کاستاس مانولاس و صعود به نیمه‌نهایی یو‌سی‌ال.

او بعد از توتی دومین بازیکنی است که تعداد بازی‌هایش برای رم از مرز 600 بازی گذشته است. اما حالا آخر راه است؛ دیدار با پارما آخرین حضور او در المپیکو خواهد بود. 18 سال به سرعت برق و باد گذشت. رم علاقه‌ای به تمدید قرارداد با او نداشت و دانیله هم می‌خواهد مانند بوفون، لمپارد، دل پیرو و... فوتبالش را ادامه دهد. شاید به شرق آسیا برود؛ شاید سر از کشورهای حاشیه خلیج‌فارس دربیاورد؛ ممکن است به‌ام‌اِل‌اِسی‌ها بپیوندد و یا... اما بی‌تردید دوندگی بی‌امانش، رگ گردن متورم شده‌اش، شوت‌های سرکشش، تکل‌های صحیح و نقش گلادیاتور گونه‌اش در میانه میدان از یاد هیچ هوادار ری می نمی‌رود. او یکی دیگر از وفادارهای مستطیل سبز بود که باید از معشوقه‌اش جدا شود. او آخرین گلادیاتور کولوسئوم جالوروسی بود؛ احتمالا... .

 

* نویسنده : نوید استاد رحیمی روزنامه‌نگار

نظرات کاربران
تعداد نظرات کاربران : ۰
capcha

خبرهای روزنامه فرهیختگانآخرین اخبار

خبرهای روزنامه فرهیختگانمرتبط ها