• تقویم روزنامه فرهیختگان ۱۰:۰۰ - ۱۳۹۸/۰۲/۰۲
  • نظرات روزنامه فرهیختگان۰
  • 0
  • 0
چند انفجار همزمان در سریلانکا منجر به کشته و زخمی شدن بیش از ۷۰۰ نفر شد

بازگشت داعش یا ببرهای تامیل؟

سریلانکا جز شکاف قومی از گسل‌های مذهبی بزرگی نیز رنج می‌برد ۷۰ درصد از مردم سریلانکا بودایی، ۱۳ درصد هندو و ۱۰ درصد مسلمان و هفت درصد مسیحی هستند که سابقه درگیری‌هایی را نیز با یکدیگر دارند. در این بین درگیری بین بوداییان و مسلمانان پرنگ‌تر از دیگر ادیان بوده است.

بازگشت داعش یا ببرهای تامیل؟

به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، 10 سال پیش که گروه جدایی‌طلب «ببرهای تامیل» سلاح خود را زمین گذاشت و تسلیم دولت شد، کمتر کسی گمان می‌کرد دیگر جنایتی به وسعت حادثه دیروز در این کشور رخ دهد؛ 6 انفجار تروریستی به صورت همزمان در چند نقطه این کشور منجر به کشته شدن ۲۱۰ نفر و مجروح شدن بیش از ۵۰۰ نفر شد. تا لحظه نگارش این گزارش هیچ‌گروهی مسئولیت این سلسله اقدامات را برعهده نگرفته است اما به‌طور حتم نخستین متهم بقایای گروه‌های جدایی‌طلب در سریلانکا هستند. رسانه‌های سریلانکایی شامگاه گذشته مدعی شدند افرادی به نام‌های «زهران هاشم» و «ابومحمد» عوامل انفجارهای انتحاری بوده‌اند. هاشم در ماه‌های اخیر در صفحه فیسبوک خود مطالبی در دفاع از داعش منتشر کرده بود. بنابر اعلام منابع خبری، سریلانکا صبح روز یکشنبه شاهد 6 انفجار همزمان در سه کلیسا و سه هتل بود.

به گزارش نشریه «تایمز آف ایندیا»ی هند این انفجارها در کلیساهای «سنت‌آنتونی» و «کاتوواپیتیا» و یک کلیسای دیگر در کلمبو پایتخت سریلانکا، هنگام برگزاری مراسم عید پاک مسیحیان رخ داده است.

گزارش پلیس این کشور همچنین حاکی از وقوع انفجارهایی در هتل‌های مجلل «شانگریلا»، «کینگزبری» و یک هتل دیگر در پایتخت این کشور است. هنوز هیچ‌گروهی مسئولیت این حملات را برعهده نگرفته است. در همین رابطه خبرگزاری فرانسه گزارش داد رئیس پلیس سریلانکا 11 آوریل (10 روز قبل) در پیامی محرمانه درباره احتمال حملات «قریب‌الوقوع» به کلیساها هشدار داده بود. در بخشی از این پیام ادعا شده که یک سازمان اطلاعاتی خارجی به سریلانکا درباره تدارک گروه موسوم به «جماعت توحید سریلانکا» برای حملات هشدار داد. به گفته روآن گوناسکارا، سخنگوی پلیس سریلانکا همه انفجارها تقریبا همزمان و در حدود ساعت 8:45 به وقت محلی روی داده است. به علت همزمانی این حملات تروریستی با روز «عید پاک » مسیحیان، حملات صورت گرفته به سه کلیسا تلفات بسیاری برجای گذاشته است. ۱۶۰ نفر تنها در یکی از کلیساهای مورد حمله به نام سنت‌آنتونی مجروح شدند. ساعاتی پس از این حملات منظم در دو حمله جداگانه یک باغ وحش نیز مورد حمله قرار گرفت و در حمله‌ای جداگانه به نیروی‌های پلیس سریلانکا سه مامور پلیس این کشور کشته شدند. منابع پزشکی و دولتی اعلام کردند که در این انفجارها تاکنون ۱۹۰ تن کشته شده و بیش از ۴۰۰ تن دیگر زخمی شده‌اند. به دنبال این حملات و انفجارها، دولت سریلانکا برخی شبکه‌های اجتماعی و اینترنتی را مسدود و مقررات منع رفت‌وآمد اعلام کرد.

شبکه‌های اجتماعی از جمله واتس‌اپ، فیس‌بوک، وایبر و... به‌طور موقت فعالیت‌شان در سریلانکا متوقف شده است. از سوی دیگر، نخست‌وزیر سریلانکا جلسه فوق‌العاده‌ای را برای بررسی تحولات کشور پس از این انفجارها تشکیل داد. وی از شورای امنیت سازمان ملل نیز خواست تا جلسه اضطراری را پس از وقوع این انفجارها برگزار کند. نخست‌وزیر سریلانکا با محکوم کردن این انفجارها، این حملات را اقدامی بزدلانه علیه مردم خواند و نسبت به انتشار اطلاعات غیرقطعی هشدار داد. وی تاکید کرد که دولت گام‌های سریعی برای مقابله با وضعیت موجود برمی‌دارد. به گفته رسانه‌های سریلانکایی، احتمالا تعدادی از توریست‌های خارجی نیز در این حملات کشته شده‌اند. به گفته برخی رسانه‌ها از میان کشته‌ها ۳۵ تن خارجی هستند. دولت سریلانکا به دنبال وقوع این هشت انفجار در کلمبو پایتخت تجاری و دیگر شهرهای این کشور، مقررات منع آمدوشد شبانه اعلام کرد. بر این اساس رفت‌وآمد شهروندان از ساعت 18 یکشنبه به وقت محلی به مدت 12 ساعت ممنوع خواهد بود. همچنین اعلام شده که مسافران زودتر از موعد در برخی فرودگاه‌ها به سبب مسائل امنیتی حاضر شوند.

  سابقه تنش‌ها در سریلانکا

سریلانکای 22 میلیون نفره که در جنوب آسیا و جنوب هند واقع شده است، بیشتر از آنکه ساختاری برای همگرایی داشته باشد، ویژگی‌هایی برای واگرایی دارد. این کشور از دو جهت قومی و مذهبی دارای شکاف‌های عمیقی است که صدها هزار کشته روی دست سریلانکا گذاشته است. از جهت مشکلات قومی سریلانکا برای بیش از چهاردهه درگیر مبارزه با گروه «ببرهای تامیل» بود. قوم تامیل 11 درصد از جمعیت سریلانکا را تشکیل می‌دهد و پس از استقلال یافتن این کشور در سال 1948 از بریتانیا همواره خود را زیر تسلط قوم سینهالی دیده است که 75 درصد از جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند. تامیل‌ها برای به دست آوردن استقلال خود از سینهالی‌ها در دهه 70 تصمیم به تشکیل گروهی جدایی‌طلب گرفتند. این گروه در ماه می سال ۱۹۷۶ پایه‌گذاشته و به‌مرور زمان تبدیل به یک جنبش خشن جدایی‌طلب برای ایجاد یک ایالت مستقل در شمال و شرق سریلانکا شد.

این گروه سرانجام در سال 2009 پس از چهار دهه جنگ به دلیل نرسیدن به اهدافش، تسلیم دولت شد و سلاح‌هایش را تحویل داد. بنابر گزارش‌های سازمان ملل متحد در درگیری بین ببرهای تامیل و دولت مرکزی بیش از 100 هزار نفر کشته و صدها هزار نفر نیز مجروح و آواره شده‌اند. ببرهای تامیل قوی‌ترین و پیشرفته‌ترین جنبش ضددولتی در دنیا به‌شمار می‌آمدند. آنها می‌توانستند با هواپیما به مواضع دولتی حمله کنند، ماهواره‌ها را مورد هجوم الکترونیک قرار دهند و از کار بیندازند و توانایی زیادی در جنگ‌های چریکی داشتند. ببرهای تامیل علاوه‌بر بعد نظامی در بعد سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی نیز برای خود تشکیلات مهمی دست و پا کرده بودند. سازمان سیاسی آنها توانسته بود یک شبه‌دولت برای خود درست کنند و در بعد اقتصادی هم بانک‌ها و نهادهای اقتصادی آنها در شهرها و مناطق تحت‌سلطه‌شان فعال بود. رادیو، تلویزیون و مدارس تحت‌نظر رهبران ببرها نیز تا آخرین روز به حیات خود ادامه داد. سریلانکا جز شکاف قومی از گسل‌های مذهبی بزرگی نیز رنج می‌برد ۷۰ درصد از مردم سریلانکا بودایی، ۱۳ درصد هندو و ۱۰ درصد مسلمان و هفت درصد مسیحی هستند که سابقه درگیری‌هایی را نیز با یکدیگر دارند. در این بین درگیری بین بوداییان و مسلمانان پرنگ‌تر از دیگر ادیان بوده است.

  درگیری قدرت‌های بزرگ در سریلانکا

سریلانکا حداقل برای سه قدرت بزرگ دنیا شامل چین، هند و آمریکا دارای اهمیت زیادی است. این کشور به‌خصوص در طول یک دهه اخیر شاهد رقابت‌های اقتصادی و سیاسی این قدرت‌ها بوده است. از زمان پایان جنگ داخلی سریلانکا در سال ۲۰۰۹، چین میلیاردها دلار در زیرساخت‌های این کشور سرمایه‌گذاری کرده است. چین در راستای پروژه جاه‌طلبانه «یک کمربند، یک جاده» می‌خواهد قراردادی یک میلیارد دلاری با سریلانکا به امضا رساند. دولت سریلانکا پول این قرارداد را برای بازپرداخت وام‌های خارجی استفاده کرد و در ازای آن بندر هامبانتوتا و ۱۵ هکتار از زمین‌های آن را به مدت 99 سال به یک شرکت دولتی چین واگذار کرد. بندر هامبانتوتا از مهم‌ترین مسیر‌های کشتیرانی میان آسیا و اروپاست. واگذاری این بندر به چین، آمریکا، هند و ژاپن را نگران کرده است. آنها معتقدند این منطقه با این اتفاق، به یک منطقه تحت کنترل چین تبدیل شود. آنها همچنین نگران استفاده نیروی دریایی چین از این بندر به‌عنوان یک پایگاه هستند.

نظرات کاربران
تعداد نظرات کاربران : ۰
capcha

خبرهای روزنامه فرهیختگانآخرین اخبار

خبرهای روزنامه فرهیختگانمرتبط ها