• تقویم روزنامه فرهیختگان ۱۰:۰۰ - ۱۳۹۸/۰۱/۲۳
  • نظرات روزنامه فرهیختگان۰
  • 0
  • 0
درباره شعارهای نمایشگاه کتاب تهران

چرا آخه؟

احمدپوری، نویسنده و مترجم گفت: « حس می‌کنم شعارهای نمایشگاه کتاب تاثیر چندانی در افزایش استقبال مخاطبان از این نمایشگاه ندارند؛ یعنی اگر نبودند هم شاید همان عده‌ای که به نمایشگاه می‌آیند، بیایند. من فکر می‌کنم خیلی مشکل باشد که شعارها بتواند ذهن کسی را نسبت به کتاب تغییر دهد.»

چرا آخه؟
به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، امروز خبر آمد که شعار سی‌ودومین دوره نمایشگاه کتاب انتخاب شده است. با توجه به سابقه‌ ذهنی علاقه‌مندان به کتاب یا خبرنگاران این حوزه قابل پیش‌بینی بود که شعار امسال نیز بیشتر اسباب تفریح و مزاح را فراهم می‌کند تا انجام یک کار اصولی و تامل‌برانگیز. «خواندن، توانستن است»؛ تغییریافته یک ضرب‌المثل مشهور که کمترین خلاقیتی در آن به چشم می‌خورد. اگر چه چیزی را بخوانیم چه چیزی را می‌توانیم؟ شعار امسال نماد اقدامات فرهنگی دولت در حوزه کتاب است؟ نگاهی است به استراتژی فرهنگی جامعه و مدیران در حوزه کتاب؟ چرا همیشه مخاطب شعارها مردم هستند؟ یک‌بار شعار یک دوره را به مدیران فرهنگی اختصاص بدهید. بر فرض اگر یک دوره شعار نمایشگاه «حمایت از کتاب کودک» باشد هم مردم را مخاطب قرار داده است و هم مدیران را. این شعار تکلیف استراتژی سالانه را هم مشخص می‌کند زیرا سیاستگذاری نمایشگاه کتاب نباید مختص به همان ایام باشد بلکه همه سال را در بر می‌گیرد.

از اولین دوره نمایشگاه کتاب تهران که با عنوان «فرهنگ و تمدن اسلامی» در سال 66 برگزار شد تاکنون که سی‌ودومین دوره‌اش قرار است اوایل اردیبهشت‌ماه در مصلی برگزار شود هیچ منطق مشخصی بر انتخاب شعار آن دوره حاکم نبوده است. به این شعارها دقت کنید: « نه به کتاب نخواندن»، «باز این چه شورش است»، «خواندن، گفت‌وگو با جهان» و «ربع قرن جهاد فرهنگی.» کنار گذاشتن این شعارها ما را به هدف غایی و حتی آشنایی اندک با اهداف برگزاری نمایشگاه کتاب می‌رساند؟ اساسا قرار است شعار نمایشگاه چه کارکردی داشته باشد؟ مگر جز این است که باید بیانگر اهداف نمایشگاه و البته جذاب و ملموس برای مخاطبان باشد؟ بیایید به این فکر کنیم که تمام سی‌ویک دوره قبلی نمایشگاه بدون شعار برگزار می‌شد، انصافا برگزارکنندگان، مردم و فرهنگ و هنر چه چیزی را از دست می‌دادند؟ یا چه تاثیر مهمی در میزان جذب مخاطب یا ناشر به وجود می‌آورد؟

استفاده از جملات و لحن‌های دستوری در انتخاب شعارها به هیچ‌وجه جذاب نیست؛ به‌خصوص برای نسل‌های امروز. در کتاب‌های تبلیغاتی نوشته‌اند که شعار تبلیغاتی یکی از روش‌های بازاریابی است. در واقع، برند باید در قالب چند کلمه مخاطب مورد نظر را هدف قرار دهد و هدفش را بیان کند. شعار تبلیغاتی جمله‌ای است که محصول یا خدمات شرکتی را در قالب چند کلمه به مشتری توضیح می‌دهد. شعار تبلیغاتی نیز مانند لوگو، به‌منظور تبلیغات استفاده می‌شود. لوگوها نماینده‌ بصری برند هستند؛ در صورتی که شعارها اهداف برند را به‌صورت نوشتاری بیان می‌کنند. شعار تبلیغاتی و لوگو هر دو به اندازه‌ نام شرکت برای جلب توجه مشتری اهمیت دارند؛ با این مزیت که قابل فهم‌تر هستند و به خاطر سپردن آنها راحت‌تر است. هدف از ساختن شعار تبلیغاتی این است که مردم پیام برند را به خاطر بسپارند. نگاهی کوتاه به شعارها و پوسترهای دوره‌های قبلی نمایشگاه کتاب ما را به چنین تعریفی نمی‌رساند. این دوره که گذشت اما برای دوره‌های بعدی یا قید شعار را بزنیم یا اندکی، فقط اندکی خلاقیت را چاشنی کارمان کنیم و از مقام دستور دادن هم کمی فاصله بگیریم.

بد نیست این مطلب را با صحبت‌های احمدپوری، نویسنده و مترجم هم‌روزگارمان به پایان برسانیم: « حس می‌کنم شعارهای نمایشگاه کتاب تاثیر چندانی در افزایش استقبال مخاطبان از این نمایشگاه ندارند؛ یعنی اگر نبودند هم شاید همان عده‌ای که به نمایشگاه می‌آیند، بیایند. من فکر می‌کنم خیلی مشکل باشد که شعارها بتواند ذهن کسی را نسبت به کتاب تغییر دهد.»

 

* نویسنده : سیدمهدی موسوی‌تبار روزنامه‌نگار

نظرات کاربران
تعداد نظرات کاربران : ۰
capcha

خبرهای روزنامه فرهیختگانمرتبط ها