• تقویم روزنامه فرهیختگان ۱۰:۰۰ - ۱۳۹۷/۱۰/۲۲
  • نظرات روزنامه فرهیختگان۰
  • 0
  • 0
این فدراسیون مخالف بازگشت پلنگ جویبار بود؟

با خودت روراست باش، آقای یزدانی!

طبیعتا چنین فدراسیونی نمی‌تواند مخالف بازگشت رضا یزدانی به کشتی باشد. حالا که او بار دیگر به اردو آمده، خوب است که با خودش روراست باشد و همه اتفاقاتی که در سال‌های اخیر رخ داده را در نظر بگیرد و بعد در مورد عدم حضورش در اردوهای تیم ملی پیش از جام‌جهانی بوداپست صحبت کند. قطعا چنین تفکری برای آینده او و بازگشتش به تشک نیز تاثیرگذار خواهد بود.

با خودت روراست باش، آقای یزدانی!
0.00
به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، در سال‌های پیش از تولد ستاره‌ای چون حسن یزدانی، به جرات هیچ‌ کشتی‌‌گیری نمی‌توانست به اندازه رضا یزدانی مردم را به سالن‌های کشتی بکشاند، خصوصا در استان مازندران. جایی که مردم کشتی را خوب می‌شناسند و زندگی مردم با این ورزش ملی و پهلوانی ما عجین شده است.

او خالق پرهیجان‌ترین مبارزه‌ها در سال‌های اخیر بوده است، کسی که فنی‌ کشتی می‌گرفت و وقتی در اوج آمادگی بود، به‌راستی که هیچ حریفی در دنیا نمی‌توانست مقابل او قد علم کند. شاید هیچ کشتی‌دوستی هم نباشد که اگر بخواهد نام پنج ستاره ناکام کشتی ایران در میدان‌های المپیک را نام ببرد، نامی از رضا یزدانی نیاورد. او در المپیک‌های 2008 پکن، 2012 لندن و 2016 ریو حضور داشته و باوجودی که بیشتر از همه حریفانش شایسته قرار گرفتن روی یکی از سکوهای المپیک بوده، اما هنوز نتوانسته مدال بگیرد.

همین است که با وجود پشت سر گذاشتن جراحی سنگین آشیل‌پا و دوری دو ساله از تشک و فاصله‌ گرفتن‌های مقطعی از کشتی، هنوز هم نمی‌‌تواند با دنیای قهرمانی خداحافظی کند و به صراحت بگوید که عمر ورزشی‌اش به سر آمده است.

بی‌شک اگر یزدانی مدال المپیک در کارنامه‌اش داشت، حالا با خیال راحت زندگی می‌کرد و شاید امروز یکی از مربیان دعوت شده به کادرفنی تیم ملی آزاد بود که می‌توانست چندین کشتی‌گیر مستعد همچون خود را به کشتی معرفی کند، به جای اینکه حالا به‌عنوان کشتی‌گیر در 34 سالگی همچنان پابه‌پای کشتی‌گیران جوان تمرینات سنگین کشتی را انجام دهد.

رضا یزدانی آنقدر کشتی‌گیر خوب و فنی‌ای بوده که همین امروز هم همه مازندرانی‌ها به دنبال بازگشت او هستند. به لحاظ فنی هیچ تردیدی نیست که او در زمره بهترین کشتی‌گیران تاریخ ما قرار می‌گیرد که دهه‌ها بعد از لقب ببر مازندران، مردم این استان لقب «پلنگ جویبار» را به او دادند، القابی که شاید در کوتاه‌مدت مازندرانی‌ها برای کشتی‌گیران زیادی در نظر بگیرند اما تا امروز تنها برای دو نفر؛ امامعلی حبیبی و رضا یزدانی ماندگار شده است.

در چنین شرایطی چیزی که این روزها دائما در حرف‌های رضا یزدانی تکرار می‌شود، بحث گذشته و بازگشتش به تیم ملی کشتی آزاد است. او در مصاحبه‌های اخیر بارها گفته که «چون کادرفنی تیم ملی برنامه‌ای برای من نداشت و دعوتم به اردو به صورت اختیاری بود، به تمرینات نیامدم.» او عنوان کرده که هیچ‌وقت از مسابقه انتخابی شانه خالی نکرده و حتی با وجود مصدومیت، بی‌عذر و بهانه‌ای کشتی گرفته است.

او در همه مصاحبه‌های اخیرش تلویحا از رسول خادم و فدراسیون کشتی انتقاد کرده و صحبت‌های او این فکر را در ذهن ایجاد می‌کند که او می‌توانسته در جهانی 2018 هم کشتی گرفته و درحالی که در دو سال اخیر در این وزن ناکام مطلق بوده و دو گزینه متفاوت(امیر محمدی و مجتبی گلیج) را در 97کیلو امتحان کرده‌ایم، شاید یکی از مدال‌های جهانی را یزدانی می‌توانست بگیرد.

یزدانی درحالی این صحبت‌ها را مطرح می‌کند که هنوز زمان زیادی از تصمیم فدراسیون کشتی برای اعزام او به یک جام بین‌المللی نمی‌گذرد. رسول خادم هم بیشتر از هر فرد دیگری می‌دانست که رضا یزدانی آماده بهترین گزینه تیم‌ملی برای وزن 97کیلوگرم است. به همین دلیل فدراسیون اعلام کرد که او در دیمیتری کرکین روسیه کشتی بگیرد که با توجه به سطح این رقابت‌ها، میدان متوسط و خوبی برای محک یزدانی بعد از جراحی پایش محسوب می‌شد. کمیل قاسمی به حضور در این مسابقات تن داد و مدال طلای سنگین وزن را بعد از دو سال دوری از تیم ملی گرفت اما یزدانی همان وقت اعتقاد داشت که باید در بازی‌های آسیایی کشتی بگیرد و به خاطر اینکه جایی در تیم اعزامی به جاکارتا پیدا نکرد، به روسیه هم نرفت.

او سه طلای بازی‌های آسیایی را در کارنامه دارد و دوست داشت که در جاکارتا به طلای چهارمش برسد و همچون احسان حدادی در دوومیدانی، صاحب رکورد شود اما فدراسیون کشتی به واسطه رکوردزنی یزدانی نمی‌توانست بدون محک زدن، بعد از دو سال دوری او را به بازی‌های آسیایی اعزام کند که البته در وزن 97کیلوگرم علیرضا کریمی توانست مدال طلای جاکارتا را از آن خود کند. طبیعتا هیچ فدراسیونی با وضعیتی که یزدانی داشت، مستقیما بعد از ماه‌ها دوری از تمرین و مسابقه، برای این کشتی‌گیر بلیت جاکارتا را نمی‌گرفت.

یزدانی بعد از اینکه به جام دیمیتری کرکین نرفت، حاضر نشد که در جام مدوید هم کشتی بگیرد و آخرین فرصتش برای بازگشت به تیم ملی پیش از جهانی 2018 بوداپست هم از بین رفت. اینکه حالا می‌گوید کادرفنی تیم ملی بدون برنامه او را به اردو دعوت می‌کرد، خیلی نمی‌تواند با واقعیت آن روزها همخوانی داشته باشد. ضمن اینکه همین فدراسیون رسول خادم در حالی که آشیل‌پای راست یزدانی پاره شده بود برای او یک پابند مخصوص از کانادا سفارش داد که یکی از دوستان و همکاران فدراسیون در کانادا چندین بسته از این پابندهای مخصوص را در اختیار او قرار داد. همچنین زمانی که گفته می‌شد، می‌شود جراحی پای رضا یزدانی را در ایران انجام داد و البته این قهرمان اصرار داشت که در خارج از کشور پایش را جراحی کند و می‌گفت «باتوجه به فاصله 7 سانتی‌متری که در آشیل پایش ایجاد شده، عمل حساسی در پیش دارد که باید حتما یک فوق‌تخصص آشیل‌پا در یک بیمارستانی که همه تجهیزات روز دنیا را دارد، پایم را جراحی کند» فدراسیون کشتی 10 هزار فرانک برای این جراحی که در بیمارستان اسپورت کلینیک شهر کلن در اسفند ماه سال 95 انجام شد، هزینه کرد.

طبیعتا چنین فدراسیونی نمی‌تواند مخالف بازگشت رضا یزدانی به کشتی باشد. حالا که او بار دیگر به اردو آمده، خوب است که با خودش روراست باشد و همه اتفاقاتی که در سال‌های اخیر رخ داده را در نظر بگیرد و بعد در مورد عدم حضورش در اردوهای تیم ملی پیش از جام‌جهانی بوداپست صحبت کند. قطعا چنین تفکری برای آینده او و بازگشتش به تشک نیز تاثیرگذار خواهد بود.

 

* نویسنده : مرضیه دارابی روزنامه‌نگار

نظرات کاربران
تعداد نظرات کاربران : ۰
capcha

خبرهای روزنامه فرهیختگانآخرین اخبار

خبرهای روزنامه فرهیختگانمرتبط ها