• تقویم روزنامه فرهیختگان ۱۰:۰۰ - ۱۳۹۷/۱۰/۰۵
  • نظرات روزنامه فرهیختگان۰
  • 0
  • 0
دبیر یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر:

استقبال‌گالری‌ها از جشنواره نویدبخش بازاری پر‌رونق است

با پایان یافتن مهلت ارسال آثار این فرصت را مغتنم شمردیم تا برای اطلاع از برنامه‌ها و رویکردهای یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر با ابراهیم حقیقی، دبیر جشنواره گفت‌وگویی را انجام دهیم که در ادامه می‌آید.

استقبال‌گالری‌ها از جشنواره نویدبخش بازاری پر‌رونق است
0.00
به گزارش «فرهیختگان آنلاین»، یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر؛ با هدف ایجاد فضای گفت‌وگو میان اهالی جامعه هنرهای تجسمی کشور، ایجاد زمینه برای رشد هنر معاصر ایران و همچنین ایجاد فرصت برای ارتقای آگاهی و هنر هنرمندان ایرانی فراخوان خود را منتشر کرد. جشنواره‌ای که در 10 رشته هنری تصویرسازی، خوشنویسی، سرامیک، عکاسی، کاریکاتور و کارتون، گرافیک، مجسمه، نقاشی، نگارگری و هنرهای جدید (ویدئوآرت، پرفورمنس آرت و چیدمان) برگزار می‌شود و انتظار می‌رود هنرمندان به «رویکردها و شیوه‌های معاصر» در «خلق» و همچنین «ارائه» آثار هنری توجه کنند. این رویداد مهم تجسمی کشور در این سال‌ها توانسته مکانی برای پرورش هنرمندان خلاق و صاحب اندیشه‌ای باشد که الان جزء سرآمدان رشته خود هستند. با پایان یافتن مهلت ارسال آثار این فرصت را مغتنم شمردیم تا برای اطلاع از برنامه‌ها و رویکردهای این دوره از جشنواره با ابراهیم حقیقی، دبیر جشنواره گفت‌وگویی را انجام دهیم که در ادامه می‌آید.

 
فکر می‌کنید تفکیک‌شدن داوری امسال بخش‌های جشنواره و ارزشگذاری آن به صورت جداگانه چقدر در خاص‌شدن جشنواره کمک کند؟

جشنواره از ابتدا تا دوره هفتم به صورت مجزا داوری می‌شد ولی نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد که از دوره هفتم تا دوره قبل، انتخاب و ارزیابی آثار به صورت یکپارچه و توسط یک تیم داوری پنج نفره انجام می‌شد. در این چهار دوره خیلی از هنرمندان نسبت به این مساله گلایه داشتند که چرا باید اثرشان توسط هنرمند متخصص در رشته دیگری مورد ارزیابی قرار بگیرد که احتمال خطا و لحاظ نکردن موارد تکنیکی در آن زیاد است. با ذکر این مشکلات در داوری آثار؛ شورای سیاستگذاری جشنواره که به‌واقع یک اتفاق مهم بعد از 10 سال برگزاری جشنواره بود، تصمیم گرفت انتخاب هیات داوران هر بخش توسط دبیران بخش‌ها صورت گیرد به‌طوری‌که از میان نامزدهای مد نظر خود نهایتا سه داور را انتخاب کنند که در آنها به‌روز بودن، نگاه و تفکر معاصر، پویش نظری و حضور مستمر در فضای ‏عکاسی امروز وجود داشته باشد.

حضور پرشمار گالری‌ها و مسأله فروش آثار در این دوره، رویکرد جدیدی بود که هنرمندان زیادی از آن استقبال کردند. به نظرتان این ایده چقدر می‌تواند به فروش آثار کمک کند؟

‏میزبانی از گالری‌های فعال کشور اتفاقی است که در سال‌های گذشته نیز وجود داشت ولی فرقی که این دوره با دوره‌های گذشته دارد، دعوت از تمام گالری‌های دارای مجوز تهران و شهرستان‌هاست که در یک سال اخیر فعال بودند. در این بخش که در باغ‌موزه قصر و جدا از بخش مسابقه‌ای برگزار می‌شود، قرار است آثار و دستاوردهای هنرمندان حرفه‌ای معاصر که حاضر به شرکت در بخش مسابقه نیستند، نمایش داده شود. حتی در قیمت‌گذاری آثار، نوع تبلیغ، ارائه اثر و ارتباط با مجموعه‌داران هم دست گالری‌ها را باز گذاشتیم تا رونق فروش آثار هنری که مد نظر عوامل اجرایی جشنواره است، محقق شود.

خیلی از کارشناسان هنری معتقدند موضوع آزاد فراخوان ما را با نمایشگاهی از پراکندگی موضوعی روبه‌رو می‌کند. بهتر نبود که موضوع واحدی را برای هر بخش از جشنواره درنظر می‌گرفتید؟

این جمع‌بندی توسط دبیران تخصصی هر بخش و شورای سیاستگذاری پس از ساعت‌ها مطالعه و بحث اتفاق افتاد و تنها نظر یک نفر نبوده است. بر این عقیده بودیم که مطرح شدن موضوعی خاص در جشنواره می‌تواند مانعی برای حضور خیلی از هنرمندان باشد و چون ممکن بود که خیلی از هنرمندان با آن موضوع واحد کاری نداشته باشند و دلیلی شود تا از حضور در جشنواره خودداری کنند، تصمیم گرفتیم با موضوع آزاد، جشنواره را برگزار کنیم. مطمئنا وقتی هنرمند با موضوع آزاد روبه‌رو شود با جست‌وجویی در آرشیو خود می‌تواند اثری با رویکردهای معاصر، انسان بومی و تفکر جهانی را پیدا و به دبیرخانه جشنواره ارسال کند.

باید بگویم دلیل انتخاب این رویکردها که بیان کننده سیاست کلی جشنواره است بر این اساس صورت گرفته که در تمام کشورها، یافتن هویت ملی، دغدغه هنرمندان بوده است. به همین خاطر نباید این رویکرد با موضوع اشتباه گرفته شود بلکه فقط یک شمای کلی به هنرمند نسبت به وضعیت و جایگاه هنر در دنیای امروز است.

مساله نمایشگاه‌های استانی یکی از اهتمام‌های جدی این جشنواره از ادوار گذشته بوده است. برای امسال چه برنامه‌هایی تدارک دیده‌اید؟

طبق عنوان جشنواره که نام ملی را یدک می‌کشد، سعی کردیم تا با استان‌های مختلف نسبت به آمادگی برای برگزاری جشنواره مکاتبه کنیم که تا این لحظه نیز استقبال خوبی صورت گرفته است. اما باید بگویم که میان رشته‌های هنری حاضر در جشنواره، تنها رشته‌های عکس، تصویرسازی، کاریکاتور و گرافیک هستند که می‌توانند به راحتی و همزمان با نمایشگاه تهران در استان‌های دیگر به نمایش درآیند. البته سایر رشته‌ها نیز بعد از اتمام جشنواره در تهران و درصورت رضایت صاحبان آثار برای نمایش در استان‌های دیگر انتقال داده می‌شوند.

 از نظر شخصی هیچ‌وقت تفاوتی میان تهران و شهرستان‌ها ندیدم بلکه این موضوع به نظرم تلقینی است که هنرمند دارد. اگر هنرمند اعتمادبه‌نفس، پشتکار و صبر داشته باشد و درعین حال سعی کند تا آثار خود را در فستیوال‌های معتبر شرکت دهد، می‌تواند مسیر پیشرفت را هر چه سریع‌تر طی کند.

خیلی از هنرمندان تجسمی از کمبود منابع، مطالب و کتاب‌های ترجمه‌ای که از خوانایی صحیح و قابل فهم برخوردار باشد، گلایه می‌کنند؛ به‌عنوان یک هنرمند فکر می‌کنید چطور می‌توانیم این خلأ‌ها را جبران کنیم؟

من هم قبول دارم که ما منابع دانشگاهی خیلی خوبی در حوزه هنرهای تجسمی نداریم. کتاب‌های تولیدی که حتی تعداد آنها در طول یک سال به تعداد انگشتان دست هم نمی‌رسد. حتی در زمینه مجلات و رسانه تخصصی هم خیلی نتوانستیم موفق باشیم. فکر می‌کنم هنرمندانی که در این زمینه فعالیت می‌کنند یا اساتید ما باید بیش از پیش تمرکز خود را بر منابع بومی و هنر اصیل ایرانی بگذارند تا در آینده شاهد تولید منابع بومی و متناسب با هنر خودمان باشیم. بارها شده وقتی بعضی منابع دانشگاهی را نگاه می‌کنم، می‌بینم که خیلی از طرح درس‌های فعلی در دنیای امروز کاربردی نیست و می‌توان به‌جای آنها، برنامه‌هایی که خیلی سریع‌تر کار ما را راه می‌اندازند، آموزش داده شوند تا هم در زمان صرفه‌جویی شود هم کارایی هنرمند افزایش پیدا کند.

 

* نویسنده : افشین حیدری روزنامه نگار

نظرات کاربران
تعداد نظرات کاربران : ۰
capcha

خبرهای روزنامه فرهیختگانآخرین اخبار

خبرهای روزنامه فرهیختگانمرتبط ها